IV CNP 56/15

Sygn. akt IV CNP 56/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt IX Ca […] w sprawie z powództwa Z. B. przeciwko E. […] Spółce Akcyjnej z siedzibą w G. o nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r., odrzuca skargę i nie obciąża skarżącej kosztami postępowania wywołanymi wniesieniem skargi. UZASADNIENIE Skarga Z. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 maja 2015 r. podlegała odrzuceniu ze względu na niespełnienie wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. przytoczenie jej podstaw wraz z uzasadnieniem (art. 4245 § 1 pkt 2) oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3). Wymagania te, wyraźnie rozdzielone w konstrukcji przepisu art. 4245 § 1 k.p.c., jako odrębne i niezależne od siebie, służą realizacji 2 różnych celów. Przepis art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. jest formalnym odpowiednikiem unormowania zawartego w art. 4244 k.p.c., zgodnie z którym skargę można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub procesowego, podczas gdy wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. dotyczy konkretnego przepisu, z którym zaskarżane naruszenie jest niezgodne. Przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienia, które w swojej konstrukcji pomija wniesiona skarga, polega na ogólnym określeniu wytykanych naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania oraz wskazaniu konkretnych przepisów, które zostały naruszone i wyjaśnieniu na czym to naruszenie polegało. Przepisy wskazane w ramach tego elementu skargi nie musza być tożsame z przepisami, z którymi orzeczenie jest niezgodne. Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., w zw. z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano w art. art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody. Dla spełnienia tego wymagania konieczne jest powołanie w skardze faktów, świadczących o związku między zaskarżonym orzeczeniem a spowodowanymi jego wydaniem stratami lub utraconymi korzyściami, a także wskazanie dowodów lub co najmniej ich surogatów, uwiarygodniających twierdzenie o wyrządzeniu szkody. Nie stanowi jego spełnienia odwołanie się do szkody hipotetycznej, która jeszcze nie wystąpiła. Oddalenie powództwa nie jest tożsame z wyrządzeniem szkody, której rozmiary odpowiadałby wartości nieuwzględnionego roszczenia. Skarżąca nie spełniła obowiązku przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. ograniczając uprawdopodobnienie szkody do stwierdzenia o naruszeniu jej własności oraz wskazując, że koszt przebudowy przedmiotowych urządzeń elektroenergetycznych, których usunięcia się domagała wynosi 33 559, 36 zł. Z tych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., a w zakresie kosztów postepowania na podstawie art. 102 k.p.c., w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. 3 jw