SNO 29/08

Izba Dyscyplinarna2008-09-16

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sędzia zawieszony w czynnościach służbowych ma prawo do zwrotu kosztów przejazdu na posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego, gdy nie został uniewinniony ani postępowanie nie zostało umorzone?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny uznał, że sędzia zawieszony w czynnościach służbowych nie ma prawa do zwrotu kosztów przejazdu na posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego, jeśli nie został uniewinniony od zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego lub gdy postępowanie dyscyplinarne nie zostało umorzone. Przepis art. 133 u.s.p. stanowi jedynie o zasadzie wyłączającej obciążenie sędziego kosztami, a nie o uprawnieniu do ich zwrotu w przypadku zawieszenia.
Stan faktyczny
Sędzia Sądu Rejonowego, powołując się na przepisy k.p.k. i u.s.p., wniósł o zwrot kosztów przejazdu na posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego. Sędzia ten był zawieszony w czynnościach służbowych i uczestniczył w postępowaniu dyscyplinarnym. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał wnioski sędziego o zwrot kosztów przejazdu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił nie uwzględnić wniosków sędziego o zwrot kosztów przejazdu.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE Z DNIA 16 WRZEŚNIA 2008 R. SNO 29/08 Przewodniczący: sędzia SN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca). Sędziowie SN: Barbara Myszka, Grzegorz Misiurek. Sąd Najwyższy  Sąd Dyscyplinarny w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. wniosków z dnia 6 maja 2008 r. i z dnia 18 lipca 2008 r. sędziego Sądu Rejonowego o zwrot kosztów przejazdu na posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w dniu 9 kwietnia 2008 r. oraz 10 lipca 2008 r. postanowił: wniosków nie uwzględnić. Uzasadnienie Sędzia Sądu Rejonowego, powołując się na treść art. 619 § 1 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 133 u.s.p. wniósł o zwrot kosztów przejazdu na posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w dniu 9 kwietnia 2008 r. oraz 10 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsprzecznie, zgodnie z treścią art. 133 u.s.p., koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie przyjmuje się, że z treści tego przepisu wynika jedynie zasada wyłączająca możliwość obciążenia skazanego sędziego kosztami postępowania dyscyplinarnego [postanowienie Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 7 maja 2008 r., SNO 44/08, niepubl.; T. Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski (red.): Komentarz do Prawa o ustroju sądów powszechnych i ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, Lexis Nexis 2002, s. 392]. Natomiast przepis ten nie stwarza uprawnienia sędziego do żądania pokrycia przez Skarb Państwa wydatków poniesionych przez niego w toku postępowania dyscyplinarnego (w tym także w postępowaniu w przedmiocie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych). Wyjątkiem jest sytuacja, gdy sędzia zostaje uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego lub gdy postępowanie dyscyplinarne zostaje umorzone. W takim przypadku do kosztów postępowania dyscyplinarnego ponoszonych przez Skarb Państwa należy zaliczyć uzasadnione wydatki sędziego, jakie poniósł on dla koniecznego w nim uczestnictwa (m.in. koszty dojazdów). 2 Odnosząc się natomiast do kwestii tego, jakie wydatki wykłada tymczasowo Skarb Państwa w toku postępowania dyscyplinarnego, to stwierdzić trzeba, że z całą pewnością do wydatków takich nie należą koszty dojazdów obwinionego sędziego na posiedzenia sądu dyscyplinarnego. Na mocy odpowiedniego stosowania w postępowaniu dyscyplinarnym art. 618 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 619 § 1 k.p.k. wydatki Skarbu Państwa wykładane tymczasowo obejmują w szczególności wypłaty dokonane z tytułu przejazdów sędziów, prokuratorów i innych osób z powodu czynności postępowania. Nie można zaakceptować poglądu wnioskodawcy, że sędzia skarżący uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych jest „inną osobą”, o której mowa w powołanym powyżej przepisie, a w związku z tym, żeby Skarb Państwa był zobowiązany do tymczasowego nawet ponoszenia kosztów dojazdu skarżącego na posiedzenia sądu dyscyplinarnego. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 619 § 1 KPKart. 618 § 1 pkt 2 KPKart. 133§ 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy