II CNP 17/13

Izba Cywilna2013-08-07

Skład orzekający: Dariusz Zawistowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, oparta na naruszeniu przepisów postępowania, spełnia wymogi formalne, jeśli nie wskazuje przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, ani nie uprawdopodabnia braku możliwości jego wzruszenia innymi środkami prawnymi?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona na podstawie naruszenia przepisów postępowania, podlega odrzuceniu, jeśli nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Niespełnienie tych wymogów, w tym brak wskazania przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, oraz niewykazanie braku możliwości wzruszenia orzeczenia innymi środkami prawnymi, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
L. P. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2012 r., domagając się zapłaty. Skarga została oparta na naruszeniu przepisów postępowania. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę L. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2012 r.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 17/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 sierpnia 2013 r. skargi L. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2012 r., wydanego w sprawie z powództwa L. P. przeciwko I. Towarzystwu Ubezpieczeń - Spółce Akcyjnej o zapłatę, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Skarga L. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2012 r. została oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z punktu widzenia jej wymogów powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 4245 § 1 k.p.c. Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy do nich między i innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia jednocześnie wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. W przypadku, gdy podstawą skargi jest naruszenie przepisów postępowania i skarżący kwestionuje zasadność merytorycznego rozstrzygnięcia sądu to powinien wskazać przepis prawa materialnego, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. W skardze wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2012 r. nie wskazano przepisu prawa, z którym ten wyrok jest niezgodny. Nie został również spełniony wymóg określony w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie 3 Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługiwały żadne środki prawne nie odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych. Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, niepoparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. es 4

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 KPCart. 4242 § 1 KPCart. 4248 § 1 KPCart. 4245 § 1 pkt 3 KPCart. 4245 § 1 pkt 5 KPC§ 1§ 1 pkt 3§ 1 pkt 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy