III CZ 42/13
PostanowienieIzba Cywilna2013-09-11
Skład orzekający: Bogumiła Ustjanicz, Krzysztof Pietrzykowski, Agnieszka Piotrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieprzedłożenia odpisu dla strony przeciwnej, mimo doręczenia go pełnomocnikowi strony przeciwnej, stanowi naruszenie prawa do sądu i zasad konstytucyjnych?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieprzedłożenia jej odpisu dla strony przeciwnej wraz ze skargą, mimo doręczenia odpisu pełnomocnikowi strony przeciwnej, nie stanowi naruszenia prawa do sądu. Zastosowanie reguły z art. 132 § 1 k.p.c. zamiast wyjątku z art. 132 § 11 k.p.c. jest oczywistym uchybieniem proceduralnym, a nie drobną usterką. Zarzuty naruszenia Konstytucji RP w tym kontekście są przesadzone i powinny być kierowane do Trybunału Konstytucyjnego.Stan faktyczny
Pozwani wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. Pełnomocnik pozwanych został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dostarczenie odpisu dla strony powodowej. Pełnomocnik przedłożył jedynie potwierdzenie nadania odpisu na adres pełnomocnika strony przeciwnej. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną z powodu nieusunięcia braku formalnego w terminie. Pozwani wnieśli zażalenie, zarzucając naruszenie prawa do sądu i zasad konstytucyjnych.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III CZ 42/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa P. K. przeciwko A. W. i P. W. o zapłatę i rentę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2013 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 6 maja 2013 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie
2 W dniu 2 kwietnia 2013 r. pełnomocnik pozwanych będący adwokatem został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej przez dostarczenie jej odpisu dla strony powodowej w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik odebrał to wezwanie w dniu 9 kwietnia 2013 r. W odpowiedzi przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia nadania odpisu skargi na adres pełnomocnika strony przeciwnej. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. oraz oddalił wniosek pozwanej A. W. o wstrzymanie wykonalności tego wyroku. Podkreślił, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na nieusunięcie w terminie braku formalnego. Powódka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w punkcie pierwszym, zarzucając naruszenie art. 2, 87 i 175 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że przypisano nadmierną rolę zasadzie formalizmu procesowego, jako funkcji nadrzędnej nad „wymierzaniem sprawiedliwości”, a które to jest sensem istnienia organów sądowych, co w efekcie doprowadza - z powodu drobnej usterki – do pozbawienia strony prawa do sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyjaśnił, że zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c. w toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy oraz radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa doręczają sobie nawzajem bezpośrednio odpisy pism procesowych z załącznikami. Jednakże w art. 132 § 11 k.p.c. przewidziano wyjątki od tej reguły, m.in. wskazano, że obowiązek bezpośredniego doręczenia stronie przeciwnej wnoszonego pisma procesowego nie dotyczy skargi kasacyjnej, którą należy złożyć w sądzie wraz z odpisami dla strony przeciwnej. Pełnomocnik pozwanych w niniejszej sprawie zastosował się do reguły, a nie do wyjątku od niej, co stanowi oczywiste uchybienie proceduralne, a nie "drobną usterkę". W tej sytuacji sformułowane w zażaleniu zarzuty naruszenia
3 przez Sąd Apelacyjny przepisów art. 2, 87 i 175 ust. 1 Konstytucji RP należy uznać za mocno przesadzone. Mogłyby one być podnoszone przed Trybunałem Konstytucyjnym w postępowaniu dotyczącym zgodności z Konstytucją art. 132 § 11 k.p.c., nie mogą natomiast odnieść skutku w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jw
Powiązane orzeczenia
- I PZ 1/22 2022-12-07Czy odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu niedostarczenia odpisu w terminie jest uzasadnione, jeśli pełnomocnik twierdzi, że złożył odpis w urnie podawczej sądu w obecności świadka, a sąd nie przeprowadził postępowania d…
- I CZ 95/08 2008-11-14Czy skarga kasacyjna może zostać odrzucona bez wezwania do usunięcia braków, jeśli przepisy stanowiące podstawę takiego odrzucenia zostały uznane za niezgodne z Konstytucją?
- I CZ 90/08 2008-11-14Czy skarga kasacyjna powinna zostać odrzucona bez wezwania do uzupełnienia braków, jeśli została złożona po opublikowaniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego uznającego przepisy dotyczące odrzucenia skargi za niezgodne z Ko…
- IV CZ 64/08 2008-08-21Czy uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania może nastąpić w dowolnym miejscu skargi kasacyjnej, a jeśli tak, to czy jego brak w formalnie wyznaczonym miejscu uzasadnia odrzucenie skargi?
- IV CZ 5/21 2021-04-28Czy skarga kasacyjna powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, jeśli skarżący złożył cztery odpisy pełnomocnictwa i pisma usuwającego braki zamiast wymaganych pięciu?
Powołane przepisy
art. 2art. 132 § 1 KPCart. 132 § 11 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 11§ 3
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy