IV CNP 115/07

Izba Cywilna2007-08-29

Skład orzekający: Antoni Górski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie precyzuje podstaw skargi oraz nie wskazuje przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, podlega odrzuceniu a limine?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie spełnia wymagań formalnych określonych w art. 4245 § 1 k.p.c., w szczególności nie zawiera precyzyjnego określenia podstaw skargi oraz wskazania przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, podlega odrzuceniu a limine. Braki te nie podlegają sanowaniu na podstawie art. 130 k.p.c.
Stan faktyczny
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Skarga nie zawierała precyzyjnego określenia podstaw skargi ani wskazania przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie jest niezgodne. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu niespełnienia wymogów formalnych. Odstąpiono od obciążenia strony powodowej kosztami zastępstwa prawnego za instancję kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 115/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa Ł.Ś. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 sierpnia 2007 r., odrzuca skargę, odstępuje od obciążenia strony powodowej kosztami zastępstwa prawnego na rzecz pozwanej za instancję kasacyjną. 2 Uzasadnienie Ustawodawca postawił skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia bardzo wysokie wymagania formalne i merytoryczne, sprecyzowane w art. 4245 k.p.c. W § pierwszym tego przepisu sformułowano tzw. wymagania konstrukcyjne, istotowe, których niespełnienie skutkuje odrzucenie skargi a limine, bez wzywania do uzupełnienia któregokolwiek z nich. Braki skargi w tym zakresie nie podlegają bowiem sanowaniu na podstawie art. 130 k.p.c. Spośród sześciu wymagań skargi, określonych w art. 4245 § 1 k.p.c., we wniesionej skardze zabrakło precyzyjnego określenia dwóch z nich, tj. przytoczenia podstaw skargi oraz wskazania przepisu prawa, z którym, zdaniem skarżącego, orzeczenie jest niezgodne. Nie podlega dyskusji, że są to dwa odrębne wymagania, które tymczasem skarżący bezpodstawnie utożsamił. Jeżeli bowiem przyjąć, jak sugeruje to wprost ujęcie stylistyki tego fragmentu skargi, że zamieszczone na końcu jej 2 str. wymienienie przepisów odnosi się do wskazania przepisów, z którymi kwestionowane orzeczenie jest sprzeczne, to w skardze nie wskazano jej podstaw (pkt. 2). Jeśli zaś przyjąć - wbrew dosłownemu sformułowaniu skargi - że fragment ten zawiera przytoczenie podstaw skargi, to z kolei brak jest powołania w skardze przepisu, z którym, zdaniem jej autora, orzeczenie to jest sprzeczne (pkt 3). Tak sformułowana skarga nie spełnia wymogów z art. 4245 § 1 pkt. 2 i 3, w związku z czym podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k. p. c.). Postanowienie o kosztach uzasadnia art. 102 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 KPCart. 130 KPCart. 4245 § 1 KPCart. 4245 § 1 pkt. 2art. 4248 § 1art. 102 KPC§ 1§ 1 pkt. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy