IV KZ 50/15

Sygn. akt IV KZ 50/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie M. C. skazanego z art. 189 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2015 r., zażalenia złożonego przez wnioskodawcę, na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II AKo […], w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. C. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 maja 2015 r., sygn. II Ko […], stwierdzającym brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w S., sygn. Ko […], o zarządzeniu, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2000 r., wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem tegoż Sądu z dnia 9 czerwca 1998 r., sygn. II K […]. Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Słusznie przyjęto w zaskarżonym zarządzeniu, że wniosek M.C. jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Stanowisko Sądu Najwyższego 2 jest konsekwentne co do tego, iż nie jest możliwe wznowienie, ani na wniosek, ani z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub stwierdzającego brak podstaw do wznowienia z urzędu (zob. postanowienia: z dnia 20 maja 2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, z. 8, poz. 73; z dnia 22 stycznia 2015 r., III KO 95/14, LEX nr 1604648). Mimo, iż nie jest możliwe wznowienie postępowania o wznowienie, co zwalnia Sąd Najwyższy z jakichkolwiek rozważań co do istnienia podstaw do wznowienia postępowania w tej sprawie z urzędu, niemniej wskazać należy skarżącemu, że protokolant nie jest członkiem składu sądu, a więc nie bierze udziału w wydawaniu orzeczeń i nie mają do niego zastosowania przepisy o wyłączeniu sędziego, co powoduje, iż protokolant nie może być podmiotem uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą wymienioną w art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. aw