III CZ 82/24

III CZ 82/24 POSTANOWIENIE 3 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 3 lipca 2024 r. w Warszawie zażalenia J. R. na postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30 stycznia 2024 r., I WSC 20/24, w sprawie z powództwa J. R. przeciwko M. R. o zapłatę, oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 grudnia 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną powódki J. R. od wyroku tego Sądu z 17 maja 2023 r. w sprawie przeciwko M. R. o zapłatę. Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna powódki nie zawiera niezbędnych elementów konstrukcyjnych, o których mowa w art. 3984 §1 k.p.c., a zatem obarczona jest wadami, które nie mogą zostać usunięte w trybie przewidzianym w art. 3986 § 1 k.p.c. Pełnomocnik powódki złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że 15 stycznia 2024 r. dowiedział się, iż na skutek omyłki pracownika jego kancelarii doszło do przesłania do sądu niekompletnej skargi. Do wniosku dołączył oświadczenie pracownika kancelarii, który potwierdził okoliczności wskazane przez pełnomocnika. Postanowieniem III CZ 82/24 2 z 30 stycznia 2024 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (punkt 1) i odrzucił skargę kasacyjną (punkt 2). Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem za winę pracownika kancelarii odpowiada pełnomocnik, a ewentualne zaniedbania osób wykonujących różne czynności techniczne w kancelarii nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu. O ile w przypadku braków formalnych apelacji sąd powinien wszcząć procedurę naprawczą, o tyle skarga kasacyjna podlega odrzuceniu a limine ze względu na treść art. 3984 § 1 k.p.c. Powódka zaskarżyła postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30 stycznia 2024 r. w zakresie punktu 2, wnosząc jednocześnie o dokonanie przez Sąd Najwyższy - w trybie art. 380 k.p.c. - kontroli niezaskarżalnego postanowienia w przedmiocie oddalenia [wadliwie określonego przez pełnomocnika skarżącej „odrzuceniem”] wniosku o przywrócenie terminu, zawartego w punkcie 1. Zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez brak wszechstronnego rozważenia materiału i dowolne uznanie, że argumenty wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie mogą stanowić podstawy do przyjęcia, że złożenie w terminie do Sadu Apelacyjnego tylko pierwszej strony skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy pełnomocnika z urzędu powódki. Powódka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c., przywrócenie terminu może nastąpić tylko wtedy, gdy strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swej winy. Przeszkoda uzasadniająca przyjęcie uprawdopodobnienia braku winy zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności procesowej było niemożliwe albo nie można było oczekiwać od strony, że w danych okolicznościach zachowa termin procesowy, przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności. Takiej kwalifikacji niewątpliwie nie podlega sytuacja, w której pracownik kancelarii III CZ 82/24 3 pełnomocnika nadał do sądu kopertę z oczywiście niekompletnym środkiem zaskarżenia. W takich okolicznościach utrwalony jest pogląd, że po pierwsze - wina pełnomocnika jest winą strony w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c., a zatem skutki wszelkich działań lub zaniechań pełnomocnika obciążają stronę (zob. postanowienie SN z 14 czerwca 2018 r., V CZ 39/18), oraz po drugie - pełnomocnika obciążają zaniechania osób, którymi się posługuje (zob. postanowienie SN z 27 sierpnia 2015 r., III CZ 39/15). Obowiązkiem pełnomocnika działającego z należytą starannością jest taki podział zadań w kancelarii, aby poszczególne czynności wykonywały osoby mające odpowiednie dla danej czynności przygotowanie merytoryczne (zob. postanowienie SN z 5 maja 2016 r., II CZ 22/16). Pełnomocnik powódki z temu obowiązkowi nie sprostał. Z przedstawionych powodów zażalenie podlegało oddaleniu. [SOP] [ał]