I KO 22/20

Sygn. akt I KO 22/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie I. D. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 września 2020r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 października 2016r., sygn. akt II AKa (…) utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 7 czerwca 2016r., sygn. akt III K (…) na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku skazanego I. D. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 7 czerwca 2016r., sygn. akt III K (…) utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 października 2016r., sygn. akt II AKa (…) UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016r., sygn. akt III K […], Sąd Okręgowy w B. uznał I. D. za winnego dokonania przestępstwa z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. w zb. z art. 12 k.k. i art. 64§1 k.k., za które wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 26 października 2016r., sygn. akt II AKa (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego. 2 Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 23 maja 2017r., sygn. akt III KK 152/17, oddalił tę kasację jako oczywiście bezzasadną. W dniu 21 sierpnia 2019r. skazany złożył pierwszy wniosek o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy w sprawie III KO 74/18 wydał postanowienie, którym oddalił wniosek I. D. o wznowienie postępowania w powyżej wskazanej sprawie oraz stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. W dniach 22 sierpnia 2019r. oraz w dniu 20 września 2019r. do Sądu Najwyższego ponownie wpłynęły pisma I. D. , w których domagał się wznowienia postępowań sądowych. Sąd Najwyższy wydał następne postanowienie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w dniu 14 listopada 2019r. w sprawie I KO 10/19. W dniu 18 czerwca 2020r. do Sądu Najwyższego wpłynął kolejny wniosek skazanego o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek skazanego jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545§3 k.p.k. Za powyższą konkluzją przemawia przede wszystkim to, że wnioskodawca po raz kolejny odwołuje się do okoliczności, które były już rozpoznawane w dwóch poprzednich postępowaniach wznowieniowych. Skazany nadal przywołuje te same co poprzednio stwierdzenia o oszustwie, którego mianoby się dopuścić w Sądzie Okręgowym w B. przy udziale prokuratorów prowadzących sprawę. Twierdzenia te są gołosłowne, nie poparte żadnymi dowodami, które przedstawiłby skazany, w szczególności zaś nowymi faktami, które ujawniłyby się w sprawie dopiero obecnie. Brak zatem wypełnienia elementarnej przesłanki z art. 540§1 pkt 2 k.p.k., która pozwalałaby na rozważanie wszczęcia postępowania wznowieniowego. Wskazać tu też należy na dyspozycję art. 541§1 k.p.k., z której wynika, że okoliczność, iż w związku z prowadzonym postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a na to wskazuje wnioskodawca w swych wnioskach, musi być 3 ustalona prawomocnym wyrokiem skazującym. Tak więc skazany najpierw powinien złożyć zawiadomienie o przestępstwie i dopiero po zapadnięciu prawomocnego wyroku skazującego, będzie możliwe na tej podstawie wznowienie postępowania. Po raz kolejny zatem stwierdzić należy, że z przedstawionych powyżej względów wniosek skazanego nie mógł okazać się skuteczny, przeciwnie, jest on oczywiście bezzasadny w zakresie wskazanym w art. 545§3 k.p.k. W tej sytuacji, Sąd Najwyższy kierując się przedstawionymi względami orzekł jak na wstępie.