IV CZ 33/20

Sygn. akt IV CZ 33/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Roman Trzaskowski w sprawie ze skargi B. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. I C (...), w sprawie z powództwa B. L. przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Okręgowej w O. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2020 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt I WSC […] (I C (...)), odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z dnia 22 listopada 2019 r. odrzucił skargę powódki B. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 24 stycznia 2018 r. jako wniesioną z uchybieniem 2 obowiązku zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym. Powódka mimo otrzymanego pouczenia o konieczności sporządzenia zażalenia przez pełnomocnika zawodowego, osobiście zaskarżyła powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Wniosła także o przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wskazała w sposób ogólny na wyrządzenie szkody i brak możliwości zaskarżenia prawomocnego wyroku, czyniąc ponadto uwagi pozajurydyczne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W przypadku, gdy skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odrzuci sąd pierwszej instancji, na jego postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. Zażalenie złożone z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne, a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku z czym zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącej do jego uzupełnienia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. Na marginesie należy zauważyć, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zażalenia, więc wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy w tym postępowaniu. jw 3