III KZ 18/18

Sygn. akt III KZ 18/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie R.K. skazanego z art. 280 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 10 kwietnia 2018r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 15 lutego 2018r., sygn. akt II AKo […] /17, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 stycznia 2013r., sygn. akt XIII Ka […] /12, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Na skutek nieuzupełnienia braku formalnego, o którym mowa w art. 545 § 2 k.p.k., Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w G. zarządzeniem z dnia 15 lutego 2018r. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 stycznia 2013r. utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 16 maja 2012r., którym skazano R.K. za popełnienie czynu zabronionego z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Na powyższą decyzję zażalenie złożył skazany R.K. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie R.K. nie zasługiwało na uwzględnienie. Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w G. obarczony był brakiem formalnym z art. 545 § 2 k.p.k., który nie został uzupełniony w trybie art. 120 § 1 k.p.k., pomimo stosownych zarządzeń wzywających stronę do usunięcia tego braku poprzez złożenie wniosku sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego. Należało zauważyć, że wbrew założeniom skarżącego, przydzielony mu obrońca z urzędu nie był zobligowany do podpisania wniosku według oczekiwań skazanego, gdyż nie bez przyczyny ustawa przewiduje w art. 545 § 2 k.p.k. tzw. przymus adwokacki lub radcowski przy sporządzaniu wniosku o wznowienie postępowania. Wykonanie tej czynności przez podmiot profesjonalny wiąże się z potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wniosków: formalnego i merytorycznego. W sprawie R.K. ustanowiony z urzędu adw. A.W. przedstawił opinię na podstawie art. 84 § 3 k.p.k. o braku podstaw do wniesienia przedmiotowego wniosku, co poprzedzone zostało analizą akt oraz rozmową ze skazanym mającą na celu dogłębniejsze zapoznanie się z wątpliwościami strony i okolicznościami, którym skarżący nadał walor ,,podstaw wznowieniowych”. Czynności podjęte przez tego obrońcę nie pozostawiały wątpliwości, iż kompetentnie wykonał powierzoną mu czynność. Subiektywne przekonanie strony o braku profesjonalizmu ze strony podmiotu fachowego nie mogło lec u podstaw uwzględnienia wniosku o ustanowienie mu kolejnego adwokata z urzędu. Jednocześnie wskazać należało, że skazany miał możliwość ustanowienia obrońcy z wyboru, czego nie uczynił. Procedowanie w kwestii odmowy przyjęcia wniosku, sporządzonego osobiście przez skazanego, było w pełni prawidłowe i dlatego zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 15 lutego 2017 roku należało utrzymać w mocy. a.ł