III CSK 160/16

WyrokIzba Cywilna2016-05-24

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prawidłowe jest określenie wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej, jeśli wskazana kwota znacząco przewyższa wartość wynikającą z dokumentów sprawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zwrócił akta sprawy Sądowi Okręgowemu w celu weryfikacji prawidłowości określenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej. Wartość przedmiotu zaskarżenia ma kluczowe znaczenie dla dopuszczalności skargi kasacyjnej, a rozbieżność między kwotą wskazaną przez skarżącego a wartością wynikającą z dokumentów sprawy wymaga wyjaśnienia.
Stan faktyczny
W sprawie o podział majątku uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, określając wartość przedmiotu zaskarżenia na 160 000 zł. Z materiałów sprawy wynikało jednak, że łączna wartość nieruchomości objętych zaskarżeniem nie przekracza 30 000 zł. Sąd Najwyższy uznał, że taka rozbieżność wymaga weryfikacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwrócił akta sprawy Sądowi Okręgowemu w celu weryfikacji prawidłowości określenia w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 160/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku R. P. przy uczestnictwie B. K. o podział majątku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt II Ca […], II Ca […] zwraca akta sprawy Sądowi Okręgowemu w K. w celu weryfikacji prawidłowości określenia w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia. 2 UZASADNIENIE Skarżący, podważając pkt 3 postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 lutego 2015 r. i domagając się uwzględnienia w dziale majątku nieruchomości składającej się z działek nr […]/4 i nr […]/5, oznaczył wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 160 000 zł. Nie wskazał podstaw oznaczenia takiej wartości, tymczasem z materiałów sprawy, w tym zwłaszcza z umów z dnia 23 maja 2003 r. (k. 42) i z dnia 16 maja 2006 r. (k. 77), wynika, że łączna wartość tych nieruchomości nie przekracza 30 000 zł, przy czym przedmiotem skarg i tak mogłaby być połowa tej wartości, odpowiadająca interesowi majątkowemu skarżącej. Zważywszy, że wartość przedmiotu zaskarżenia decyduje o dopuszczalności skargi (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.), należało orzec jak na wstępie (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2007 r., II UZ 37/07, OSNP 2009, nr 1-2, poz. 30, lub z dnia 22 marca 2012 r., V CZ 157/11, „Izba Cywilna” 2013, nr 6, s. 42). aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5191 § 4 pkt 4 KPC§ 4 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy