I CSK 151/16

Sygn. akt I CSK 151/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości M. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w M. przeciwko Powiatowi R. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Strona powodowa zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 8 października 2015 r. naruszenie art. 84 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1, art. 91 ust. 2 i art. 236 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, naruszenie art. 233 § 1 w związku z art. 245 k.p.c., naruszenie art. 247 w związku z art. 217 k.p.c., naruszenie art. 232 zdanie drugie w związku z art. 217 k.p.c., naruszenie art. 227 w związku z art. 232 zdanie drugie k.p.c., naruszenie art. 227 w związku z art. 217 k.p.c., naruszenie art. 241 k.p.c. oraz art. 207 § 3 i 7 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania strona powodowa uzasadniła potrzebą wykładni art. 84 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego oraz występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych dotyczących tego przepisu: - czy przepisowi temu można zarzucić in abstracto niekonstytucyjność ze względu na zawartą w nim klauzulę generalną, - czy przepis ten może mieć zastosowanie do umów wykonanych przed ogłoszeniem upadłości, - czy przy jego stosowaniu należy brać pod uwagę elementy podmiotowe, takie jak wolę i świadomość stron umowy, - czy przepis ten ma zastosowanie jedynie do postanowień umownych przedmiotowo istotnych, czy także dotyczących zabezpieczenia wykonania umowy 3 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestie podniesione w skardze kasacyjnej przez stronę powodową nie są takimi zagadnieniami. Nadanie obecnego brzmienia art. 84 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego (obecnie Prawa upadłościowego) miało na celu przeciwdziałanie tendencji do interpretowania wcześniejszej regulacji - wbrew jej założeniom - jako podstawy do wykluczenia możliwości dokonania po ogłoszeniu upadłości jakiejkolwiek czynności prawnej prowadzącej do zmiany lub wygaśnięcia stosunku prawnego, którego stroną jest upadły. Obecna regulacja pozwala na „pominięcie" tylko takich postanowień umownych, które uniemożliwiałyby lub utrudniały osiągnięcie celu postępowania upadłościowego, np. klauzul wyłączających zbywalność rzeczy lub praw (zob. oprócz uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej art. 84 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, także wyroki Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2011 r., V CSK 204/10, 12 lipca 2012 r., I CSK 548/11 i 9 sierpnia 2016 r., II CSK 733/15). Zajęte w zaskarżonym wyroku stanowisko, że zastosowanie w obecnym brzmieniu art. 84 ust. 1 także do umów zawartych i wykonanych przed ogłoszeniem upadłości godziłoby co do zasady w bezpieczeństwo obrotu prawnego, niewątpliwie harmonizuje z zamierzonym celem wprowadzonej regulacji. W stanie faktycznym leżącym u podstaw zaskarżonego wyroku rozpatrywanie zagadnień prawnych sformułowanych w skardze nie mogłoby mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z przedstawionych przyczyn, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania. jw