II KK 381/17

Sygn. akt II KK 381/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka SSN Józef Szewczyk Protokolant Marta Brylińska w sprawie J. S. skazanego z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu - w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 5 grudnia 2017 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt VIII K (...), uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w W., wyrokiem nakazowym z dnia 6 marca 2012 r., w sprawie o sygn. akt VIII K (...), skazał J. S. za czyn z art. 178a § 1 k.k. na karę 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 5 stycznia 2016 r. Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie 2 przepisu prawa karnego procesowego – art. 502 § 1 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 kwietnia 2016 r., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego w postępowaniu nakazowym, kary grzywny w wysokości przekraczającej przewidzianą w tym przepisie, tj. powyżej 100 stawek dziennych. Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego, z uwagi na swoją oczywistą zasadność, podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zgodzić się należy ze skarżącym, że Sąd Rejonowy wydając wyrok nakazowy, w sposób rażący naruszył dyspozycję art. 502 § 1 k.p.k. Przepis ten określa zarówno rodzaj kar jakie może orzec sąd w wyroku nakazowym, jak też ich wysokość, w tym górny pułap grzywny, który do dnia 15 kwietnia 2016 r. wyznaczał na poziomie do 100 stawek dziennych albo do 200.000 złotych. Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku nakazowym wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, a więc w wysokości przekraczającej maksymalną dopuszczalną granicę sankcji określoną w art. 502 § 1 k.p.k. Niezastosowanie się do tego przepisu w zakresie górnej granicy orzeczonej kary grzywny miało istotny wpływ na treść wyroku, ponieważ konsekwencją tego uchybienia było poniesienie przez oskarżonego dolegliwości, której w postępowaniu nakazowym nie powinien był ponieść. W tej sytuacji Sąd Najwyższy zobowiązany był do uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia w sprawie J. S.. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. r.g.