III CNP 18/18

Sygn. akt III CNP 18/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. B. przeciwko M. K. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2019 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2017 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie o ustalenie oddalił apelację powoda J. B. od wyroku z dnia 31 stycznia 2017 r. Sądu Okręgowego w K. Powód wniósł skargę o stwierdzenie niegodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując, że wskutek naruszeń prawa „jest niezgodność zaskarżonego wyroku z obowiązującym prawem”. Nie wskazał natomiast, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a jako szkodę przedstawił konieczność opracowania nowych form graficznych w celu uniknięcia dochodzenia podnoszonych przez pozwanego roszczeń pieniężnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obok obowiązku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), wskazanie jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie i przedstawianie dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153). Skarga nie spełnia tego wymagania, gdyż uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody zostało sformułowane zbyt ogólnie. Ponadto w skardze nie wskazano przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a jest to element konstrukcyjny skargi (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.), oraz nie wykazano, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). jw