I CZ 52/06

Sygn. akt I CZ 52/06 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa Z. J. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w Warszawie o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2006 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 23 czerwca 2006 r., sygn. akt I ACa …/05, oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny w W. zaskarżonym postanowieniem odrzucił – na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. – skargę kasacyjną powoda, ponieważ nie spełnia ona wymagania z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie czyni zadość temu wymaganiu jedynie powołanie się w skardze kasacyjnej na wskazaną w art. 4989 § 1 pkt 4 k.p.c. okoliczność, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zażaleniu pełnomocnik powoda zarzucił, że skarga kasacyjna spełnia wymaganie z art. 3984 § 1 k.p.c. i w trzech punktach wskazał okoliczności świadczące – jego zdaniem – o tym, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały wskazane cechy istotne (konstrukcyjne) skargi kasacyjnej. Żadne z wymagań skargi kasacyjnej, o których tam mowa, nie mogą być uzupełnione, a skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek z tych wymagań podlega odrzuceniu a limine, bez wzywania zatem do uzupełnienia braków. Skarga kasacyjna – zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. – powinna zawierać wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie. W piśmiennictwie podkreśla się, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, podobnie jak inne jej wnioski, powinien być wyodrębniony i Sąd Najwyższy nie powinien domniemywać jego istnienia z uzasadnienia powodów przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Również w judykaturze przyjmuje się, że skarga kasacyjna, czyniąca zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., powinna zawierać sformułowanie będące wnioskiem (żądaniem) o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz odpowiadające ustawowym wymaganiom uzasadnienie tego wniosku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2004 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). W orzecznictwie podkreśla się też, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej, oparte na twierdzeniu, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinno zawierać wywód prawny przedstawiający – w nawiązaniu do realiów danej sprawy – argumenty świadczące 3 o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl.). Skarga kasacyjna powoda nie spełnia wymagania z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Sąd Apelacyjny trafnie – wbrew zarzutowi skarżącego – stwierdził, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, oparte na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zostało ograniczone do wskazania i powtórzenia brzmienia tego przepisu. Tej oceny nie zmienia treść uzasadnienia skargi kasacyjnej, ponieważ zawiera ona jedynie argumenty stanowiące rozwinięcie uzasadnienia podstaw skargi kasacyjnej. Podjęta w zażaleniu próba uzupełnienia uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest natomiast bezskuteczna, gdyż nie można uzupełnić skargi kasacyjnej w omawianym zakresie po upływie terminy do jej wniesienia. Ponadto skarga kasacyjna nie zawiera sformułowania odpowiadającego wnioskowi o przyjęcie skargi do rozpoznania. Jego istnienia – jak wynika ze zgodnego stanowisko doktryny i orzecznictwa – Sąd nie może zaś domniemywać. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). jz