II CZ 127/10

PostanowienieIzba Cywilna2010-11-24

Skład orzekający: Antoni Górski, Dariusz Zawistowski, Anna Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji uzupełniające wyrok w zakresie orzeczenia o kosztach procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, jest dopuszczalne do Sądu Najwyższego?
Ratio decidendi
Zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu przysługuje tylko wtedy, gdy koszty te nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Postanowienie uzupełniające wyrok w zakresie kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji nie spełnia tego kryterium, co czyni zażalenie niedopuszczalnym.
Stan faktyczny
Powódka domagała się zapłaty. Sąd Okręgowy w G. uzupełnił wyrok w zakresie kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji, zasądzając od pozwanej na rzecz powódki kwotę 6694,86 zł. Pozwana wniosła zażalenie na to postanowienie do Sądu Najwyższego, domagając się jego uchylenia. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanej jako niedopuszczalne i oddalił wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 127/10 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) SSA Anna Kozłowska w sprawie z powództwa M. T. przeciwko I. M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2010 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. akt V Ca (…), 1. odrzuca zażalenie 2. oddala wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. uzupełnił wyrok z dnia 28 maja 2010 r. w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania przed sądem pierwszej instancji, zasądzając z tego tytułu od pozwanej na rzecz powódki kwotę 6694,86 zł. W zażaleniu na to postanowienie pozwana wniosła o jego uchylenie i zarządzenie zwrotu wniosku powódki o uzupełnienie wyroku, ewentualnie jego oddalenie. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Do tej kategorii rozstrzygnięć o kosztach procesu nie należy zaskarżone postanowienie. Dlatego też zażalenie wniesione przez pozwaną podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 i art. 39821 k.p.c. Wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, złożony w odpowiedzi na zażalenie, podlegał mimo to oddaleniu, z uwagi na złożenie odpowiedzi na zażalenie po upływie terminu określonego w art. 3987 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3941 § 1 pkt 2 KPCart. 370 KPCart. 397 § 3art. 39821 KPCart. 3987 § 1 KPC§ 1 pkt 2§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy