III CSK 387/06

WyrokIzba Cywilna2007-03-22

Skład orzekający: Marek Sychowicz, Zbigniew Kwaśniewski, Zbigniew Strus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona od orzeczenia, które nie rozstrzygnęło o całości żądania powodów, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeśli została wniesiona od nieistniejącego orzeczenia. W sytuacji, gdy sąd drugiej instancji orzekł reformatoryjnie, obniżając zasądzoną kwotę, ale nie rozstrzygnął o oddaleniu powództwa w zakresie przekraczającym zasądzoną kwotę, skarga kasacyjna kwestionująca nieuwzględnienie tej części żądania jest wniesiona od nieistniejącego orzeczenia i jako taka jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Powodowie wynajęli lokal od pozwanego, mimo że pozwany nie był jego właścicielem. Następnie powodowie musieli zwrócić lokal właścicielowi na mocy wyroku eksmisyjnego, ponosząc szkodę. Sąd pierwszej instancji zasądził od pozwanego odszkodowanie. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, obniżając zasądzoną kwotę. Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, kwestionując nieuwzględnienie części ich żądania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powodów jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 387/06 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Strus w sprawie z powództwa M. K. i R. K. przeciwko Uniwersytetowi […] o zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2007 r., skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 kwietnia 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Sąd pierwszej instancji uwzględnił w części powództwo o zapłatę do wysokości kwoty 181.618,21 zł wraz z ustawowymi odsetkami, którym powodowie domagali się naprawienia szkody powstałej w następstwie konieczności zwrotu lokalu nieuczestniczącym w tym sporze właścicielom nieruchomości, a który to lokal powodowie wynajęli od pozwanego na okres dziesięcioletni, przed upływem którego to okresu musieli zwrócić go jego właścicielowi w wykonaniu prawomocnego wyroku eksmisyjnego. Sąd ten uznał, że pozwany ponosi odpowiedzialność deliktową wobec zawarcia z powodami umowy najmu lokalu znajdującego się w nieruchomości, której nie był właścicielem. Na zakres szkody podlegającej naprawieniu przez pozwanego składają się w ocenie Sądu pierwszej instancji nakłady poniesione na remont lokalu w wysokości 106.125,21 zł oraz wartość niewykorzystanego wyposażenia lokalu określonego kwotą 75.493 zł. W następstwie uwzględnienia w części apelacji każdej ze stron Sąd Apelacyjny w punkcie pierwszym sentencji swego wyroku zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w punkcie I przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kwoty 48.074 zł (w uwzględnieniu apelacji pozwanego), a nadto – w uwzględnieniu apelacji powodów – określił wcześniejszą o niecałe 6 lat datę, od której zasądził odsetki ustawowe. Sąd odwoławczy zmienił też punkt III sentencji zaskarżonego apelacją pozwanego wyroku Sądu Okręgowego w ten sposób, że zasądził od powodów na rzecz pozwanego kwotę 5.410 zł tytułem kosztów procesu. W punkcie drugim sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego oddalono w pozostałej części apelacje obu stron, a w jego punkcie trzecim zasądzono od powodów na rzecz pozwanego koszty postępowania apelacyjnego. Od powyższego wyroku Sądu odwoławczego powodowie wnieśli skargę kasacyjną zaskarżając go w części w punkcie 1, 2 i 3. Wartość przedmiotu zaskarżenia skarżący określili kwotą 58.051,21 zł. 3 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn. Określenie w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 58.051,21 zł oraz zbieżne z nią sformułowanie wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w którym zasądzono nim kwotę mniejszą niż 106.125,21 zł dowodzi tego, że powodowie wnieśli skargę kasacyjną od nieistniejącego orzeczenia. Sąd Apelacyjny orzekając reformatoryjnie w istocie obniżył zasądzoną przez Sąd Okręgowy na rzecz powodów kwotę 181.618,21 zł do wysokości kwoty 48.074 zł. Jednakże Sąd odwoławczy w sentencji zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku nie orzekł zarazem o oddaleniu powództwa w zakresie żądania powodów przewyższającego kwotę zasądzoną orzeczeniem reformatoryjnym. Ponieważ skarga kasacyjna kwestionuje nieuwzględnienie żądania powodów w zakresie kwoty 58.051,21 zł, a więc w zakresie wykraczającym ponad zasądzoną kwotę 48.074 zł, a Sąd Apelacyjny nie orzekł o oddaleniu powództwa w tym przedmiocie, przeto skarga kasacyjna wniesiona została od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji. Ponieważ skarga kasacyjna przysługuje z mocy art. 3981 § 1 k.p.c. m.in. od wydanego przez Sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku, przeto wobec wskazanego wyżej braku rozstrzygnięcia w wyroku Sądu Apelacyjnego, a potraktowanego błędnie przez skarżących jako istniejącego substratu zaskarżenia, skargę kasacyjną powodów należało uznać z tej przyczyny za niedopuszczalną, a w konsekwencji za podlegającą odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3981 § 1 KPCart. 3986 § 3 KPCart. 3986 § 2 KPC§ 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy