II CSK 236/17

Sygn. akt II CSK 236/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa "T." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. przeciwko C. z siedzibą w K. - Szwajcaria o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych. UZASADNIENIE W związku z wniesieniem przez pozwanego C. w Szwajcarii (dalej: „L.”) skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. 2 Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest problem nowy i dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozstrzygnięcie przyczyni się do rozwoju prawa i jurysprudencji i będzie miało znaczenie nie tylko dla wyniku konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także innych podobnych spraw. Skarżący wskazał, że występujące w niniejszej sprawie istotne zagadnienie prawne dotyczy ono tego, czy charakter odpowiedzialności odszkodowawczej (na zasadzie winy lub ryzyka), o której mowa w art. 746 k.p.c., ma wpływ na określenie związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem szkodzącym i szkodą wyrządzoną wykonaniem zabezpieczenia oraz jaki jest wpływ upadku zabezpieczenia na ten związek przyczynowy, czy upadek zabezpieczenia powoduje jego przerwanie i czy jest możliwe przypisanie uprawnionemu odpowiedzialności za szkodę powstałą po upadku zabezpieczenia. W związku z tym należy zauważyć, że problematyka odpowiedzialności odszkodowawczej uprawnionego za szkodę wyrządzoną zobowiązanemu przez wykonanie zabezpieczenia, jej charakteru prawnego oraz zakresu (art. 746 k.p.c.) jest przedmiotem orzeczeń Sądu Najwyższego (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2010 r., V CSK 293/09, OSNC 2010, nr 11, poz. 148 oraz z dnia 21 lipca 2016 r., II CSK 575/15, OSNC 2017, nr 4, poz. 49) oraz opracowań naukowych, podobnie rzecz się ma z szeroko omówioną w 3 orzecznictwie i nauce prawa instytucją adekwatnego związku przyczynowego (art. 361 § 1 k.c.) oraz przyczynienia (art. 362 k.c.). Z uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika, że skarżący nie tyle wskazuje na pojawiające się poważne trudności z interpretacją i stosowaniem wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego, ile kwestionuje w istocie sposób rozstrzygnięcia sprawy przy uwzględnieniu przyjętej przez Sąd Apelacyjny podstawy faktycznej i dokonanej przez ten Sąd subsumcji, tak więc w istocie wskazana przyczyna kasacyjna nie zachodzi. Trzeba przy tym zauważyć, że okoliczności poprzedniej sprawy wskazują, iż obie strony przez cały okres postępowania w sprawie z powództwa C. w Szwajcarii przeciwko T. sp. z o.o. w Poznaniu pozostawały w przekonaniu, że udzielone w tejże sprawie postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 17 stycznia 2005 r. zabezpieczenie obowiązuje także po wydaniu przez Sąd Apelacyjny wyroku z dnia 6 lipca 2006 r. oddalającego apelację spółki L. od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego powództwo. Spółka T. nadal je bowiem respektowała, nie podejmując produkcji spornego zajączka wielkanocnego, zwłaszcza w sytuacji wniesienia przez L. w dniu 13 grudnia 2006 r. skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 6 lipca 2006 r., jak się okazało skutecznej, zaś L. nie wystąpił o nowe zabezpieczenie, co uwzględniając racjonalność jego działania, z pewnością miałoby miejsce w przypadku uświadomienia sobie przez L., że udzielone w 2005 r. zabezpieczenie upadło (art. 744 § 1 k.p.c.), skoro spór sądowy trwał do 2008 r. Skarżący powołał się także na oczywistą zasadność skargi z uwagi na nie dokonanie przez Sąd Apelacyjny oceny, czy powód przyczynił się do szkody obejmującej utracone korzyści w związku z zaniechaniem podjęcia w 2006 r. produkcji wskazanego w pozwie towaru (czekoladowego zajączka wielkanocnego) możliwego do sprzedaży w 2007 r. Oczywista zasadność skargi zachodzi w sytuacji kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, widocznego prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i bez wnikania w szczegóły sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, nie publ., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, nie publ., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, nie publ., z dnia 21 maja 2008 r., nie publ., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.). Tak rozumianej 4 widocznej prima vista wadliwości zaskarżonego wyroku pozwany nie wykazał, stąd orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego znajduje oparcie w art. 98 i 99 w zw. z art. 108 i 39821 k.p.c. aj