II CSK 387/07

Sygn. akt II CSK 387/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa "S." - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko "F." - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 marca 2007 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. Braki formalne w tym zakresie są nieusuwalne i powodują odrzucenie skargi kasacyjnej a limine (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.). W niniejszej sprawie powód „S.” Sp. z. o.o. w G. wniósł skargę kasacyjną, która nie zawiera wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania; za taki bowiem nie można uznać stwierdzenia : „Okolicznością uzasadniającą rozpoznanie skargi kasacyjnej na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. jest ... „. Jak trafnie zauważono w doktrynie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga obecnie sformułowania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jak inne wnioski skargi powinien on być wyodrębniony graficznie i Sąd Najwyższy nie powinien domniemywać jego istnienia z uzasadnienia powodów przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zob. T. Ereciński (w:) Kodeks postępowania cywilnego, Komentarz, Część pierwsza postępowanie rozpoznawcze, Część druga postępowanie zabezpieczające, tom 2, Warszawa 2006, s. 224. Ponadto należy zauważyć, że nawet gdyby użyte w skardze kasacyjnej sformułowanie potraktować jako wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, to i tak należałoby odmówić rozpoznania skargi kasacyjnej przez ten Sąd. Powód we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 marca 2007 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. db