I CZ 24/16

Sygn. akt I CZ 24/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa P. K. przeciwko M. K. o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 maja 2016 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 sierpnia 2015 r., sygn. akt VI WSC […], oddala zażalenie. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego M. K. od wyroku tego Sądu z dnia 16 kwietnia 2015 r. z uwagi na jej niedopuszczalność (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.). W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 3989 § 1 pkt 1, 2, 4 k.p.c. Na tej podstawie wnosił o „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania”, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o kosztach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne i podlega oddaleniu. Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ zgodnie z wyraźnym brzmieniem art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. ten nadzwyczajny środek zaskarżenia nie przysługuje w sprawach o alimenty. Kwestia ta nie budzi żadnych wątpliwości w orzecznictwie Sądu Najwyższego, w którym prezentowane jest jednolite stanowisko, że przytoczony przepis obejmuje także sprawy, których przedmiotem jest ocena istnienia obowiązku alimentacyjnego (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., IV CZ 109/13, nie publ.; z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, nie publ.; z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, nie publ.). Argumentacja powołana w zażaleniu opiera się na nieporozumieniu, gdyż kognicja Sądu drugiej instancji nie obejmuje merytorycznego badania przesłanek przedsądu ujętych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. i, co trzeba odkreślić, Sąd Okręgowy ich nie badał. Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. aj 3