III KK 25/20

Sygn. akt III KK 25/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2020 r. sprawy H. S. skazanego z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt V Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 21 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE Kasacja obrońcy skazanego H. S. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k. Zgodnie z art. 519 k.p.k. kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie. Stanowi ona nadzwyczajny środek zaskarżenia, co oznacza, że ma ona charakter wyjątkowy, o ustawowo ściśle określonych rygorach. Nadzwyczajny środek zaskarżenia, wniesiony przez obrońcę skazanego H. S. , od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt V Ka (…) tylko pozornie czyni zadość powyższemu warunkowi. Już samo proste porównanie zarzutów zawartych w wywiedzionej wcześniej przez obrońcę apelacji od skazującego wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 21 stycznia 2019 r., sygn. akt II K (…), z zarzutami kasacji ( cztery zarzuty 2 ), nie pozostawia wątpliwości, że przedmiotowa skarga kasacyjna skierowana jest de facto właśnie przeciwko rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji (tj. wymienionemu wyżej wyrokowi Sądu Rejonowego w P. ) i poczynionym przez ten Sąd ustaleniom faktycznym (vide zarzut drugi kasacji). Nie zaś, jak wymaga tego prawo, przeciwko wyrokowi sądu odwoławczego. Jak łatwo stwierdzić, analizując pisemne uzasadnienie zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w R., okoliczności podniesione w kasacji i rozwinięte w jej uzasadnieniu, były przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd, działający jako sąd odwoławczy. Poza sporem jest, że Sąd Okręgowy w R. rozważył wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wskazał, czym kierował się wydając wyrok oraz prawidłowo umotywował przyczyny nie podzielenia zarzutów i wniosków apelacji (por. s. 7 – 11 pisemnego uzasadnienia). Uczynił to, wbrew poglądowi z kasacji, właśnie zgodnie z wymogami wskazanymi w art. 433 § 2 k.p.k., a także art. 457 § 3 k.p.k. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.