V CZ 17/16

PostanowienieIzba Cywilna2016-05-18

Skład orzekający: Jan Górowski, Anna Kozłowska, Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nierozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji uzasadnia uchylenie wyroku przez sąd drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jeśli sąd pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe i wydał wyrok merytoryczny?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, uznając, że Sąd Okręgowy błędnie zastosował art. 386 § 4 k.p.c. przez nierozpoznanie istoty sprawy. "Nierozpoznanie istoty sprawy" oznacza nierozstrzygnięcie o żądaniu stron, czyli niezałatwienie przedmiotu sporu. W sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji przeprowadził obszerne postępowanie dowodowe i wydał wyrok merytoryczny, nawet jeśli wymagałoby ono uzupełnienia, nie można mówić o nierozpoznaniu istoty sprawy.
Stan faktyczny
Powódki domagały się podwyższenia alimentów. Sąd Rejonowy oddalił powództwo po przeprowadzeniu postępowania dowodowego. Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy. Pozwany złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, uznając zażalenie pozwanego za oczywiście uzasadnione.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 17/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa mał. G. K. i mał. H. K. reprezentowanych przez matkę M. M.-K. przeciwko T. K. o podwyższenie alimentów, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2016 r., zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 listopada 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w W. oddalił powództwo G. K. i H. K. przeciwko T. K. o podwyższenie alimentów. Na skutek apelacji powódek, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania wskazując w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, że Sąd ten nie rozpoznał istoty sprawy, zatem istniała podstawa do wydania orzeczenia kasatoryjnego. W zażaleniu na to postanowienie, złożonym w trybie art. 3941 § 11 k.p.c., pozwany domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia kwestionując stanowisko Sądu Okręgowego, że w sprawie doszło do nierozpoznania istoty sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Uchylenie wyroku połączone z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji przewiduje art. 386 § 2 i § 4 k.p.c. Zgodnie z treścią tego przepisu, orzeczenie kasatoryjne może zostać wydane w razie stwierdzenia nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, nierozpoznania przez ten sąd istoty sprawy oraz wtedy, gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Zażalenie na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji ma służyć skontrolowaniu, czy zostało ono prawidłowo oparte na jednej z wymienionych przesłanek, tj. nie tylko na skontrolowaniu, czy powołana przez sąd przyczyna uchylenia odpowiada podstawie ustawowej ale i czy przyczyna ta rzeczywiście wystąpiła. Przedmiotem badania Sądu Najwyższego jest zatem faktyczne istnienie, ale li tylko formalnych, procesowych podstaw wydania przez sąd odwoławczy wyroku kasatoryjnego, a nie reformatoryjnego. Tak więc, jeżeli wyrok został uchylony z powodu nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy, to rolą Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym jest zbadanie, czy sąd odwoławczy prawidłowo rozumiał to pojęcie 3 oraz czy taką ocenę uzasadniało stanowisko sądu pierwszej instancji. Przez pojęcie „nierozpoznania istoty sprawy" w znaczeniu użytym w art. 386 § 4 k.p.c. należy rozumieć nierozstrzygnięte o żądaniu stron, czyli niezałatwienie przedmiotu sporu, całkowite zaniechanie wyjaśnienie istoty lub treści spornego stosunku prawnego. Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo o podwyższenie alimentów po przeprowadzeniu na podstawie zarówno dokumentów jak i zeznań świadków obszernego postępowania dowodowego. Z dowodów tych wysnuł wniosek, że brak jest podstaw do uwzględnienia powództwa, co znalazło wyraz w szczegółowych rozważaniach ujętych w uzasadnieniu tego Sądu. Nie sposób zatem w tej sytuacji twierdzić, że nastąpiło nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu wyżej przytoczonym. Potrzeba uzupełnienia postępowania dowodowego dla poczynienia bardziej precyzyjnych ustaleń faktycznych dotyczących w szczególności kwot konkretnych wydatków ponoszonych przez matkę powódek dla pokrycia ich potrzeb, nie jest okolicznością usprawiedliwiającą wydanie orzeczenia kasatoryjnego. Wobec oczywistej zasadności zażalenia, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39813 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. kc jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3941 § 11 KPCart. 386 § 2art. 386 § 4 KPCart. 39813 § 1art. 3941 § 3 KPC§ 11§ 2§ 4§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy