I CSK 5104/22

WyrokIzba Cywilna2023-09-12

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy umowa o zrzeczenie się dziedziczenia zawarta z osobą dziedziczącą po zmarłym, przed odrzuceniem przez tę osobę spadku, skutkuje wykluczeniem jej z kręgu spadkobierców?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że umowa o zrzeczenie się dziedziczenia wywołuje skutki prawne dopiero z chwilą śmierci spadkodawcy i dotyczy dziedziczenia po tym spadkodawcy, z którym czynność została dokonana. Skutek ten nie rozciąga się na dziedziczenie po innym spadkobiercy, do którego dana osoba doszła w następstwie odrzucenia spadku przez dziedziczącego w bliższej kolejności. W związku z tym, skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego, które uzasadniałoby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Stan faktyczny
W sprawie rozpatrywana była skarga kasacyjna dotycząca postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na zagadnienie prawne dotyczące skutków umowy o zrzeczenie się dziedziczenia zawartej przed odrzuceniem spadku. Sąd Najwyższy ocenił, czy przedstawione zagadnienie spełnia kryteria istotnego zagadnienia prawnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.

Pełny tekst orzeczenia

I CSK 5104/22 POSTANOWIENIE 12 września 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym 12 września 2023 r. w Warszawie w sprawie z wniosku G. z udziałem E.J., K.K., K.G., U.P., W.K., J.K., T.M., K.S., S.S., T.S., A.S., J.B., M.P., A.B., C.B., B.M., E.F., R.W., S.L., L.S. i B.F. o stwierdzenie nabycia spadku po A.M., na skutek skargi kasacyjnej A.B. od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 24 września 2020 r., VI Ca 438/20, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. I CSK 5104/22 2 Uczestnik wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawił w formie pytania: „czy zawarcie umowy o zrzeczenie się dziedziczenia z osobą dziedziczącą po zmarłej, w terminie poprzedzającym odrzucenie spadku przez osobę dziedziczącą, powoduje wykluczenie z kręgu spadkobierców?” Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako na przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania na problem o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni. Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których ono powstało. Zagadnienie powinno być ponadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego, którego dotyczy dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna jest wnoszona w konkretnej sprawie, to zarówno charakter rozpoznawanego roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem i pozwalać na jego rozstrzygnięcie. Pytanie sformułowane przez uczestnika w skardze kasacyjnej nie ma cech zagadnienia prawnego w znaczeniu przytoczonym wyżej, gdyż w nauce nie ma kontrowersji co do tego, że skutkiem prawnym umowy o zrzeczenie się dziedziczenia jest wyłączenie spadkobiercy od dziedziczenia ustawowego po spadkodawcy, przy czym, w braku odmiennego zastrzeżenia, wyłączenie to rozciąga się na jego zstępnych (art. 1049 § 1 k.c.), którzy zostają wyłączeni od dziedziczenia tak, jakby nie dożyli śmierci spadkodawcy (art. 1049 § 2 k.c.). Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia wywołuje jednak skutki prawne dopiero z chwilą śmierci spadkodawcy, jest więc czynnością prawną mortis causa. Dotyczy ona dziedziczenia po tym spadkodawcy, z którym spadkobierca dokonał czynności, nie zaś innego spadkobiercy, w szczególności takiego, do dziedziczenia po którym spadkobierca doszedł w następstwie odrzucenia spadku przez dziedziczącego w bliższej kolejności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 czerwca 2016 r., I CSK 5104/22 3 II CSK 529/15). Zrzeczenie się dziedziczenia może być uchylone przez zawartą w formie aktu notarialnego umowę między tym, kto zrzekł się dziedziczenia, a tym, po kim się dziedziczenia zrzeczono (zob. art. 1050 k.c.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. A.W. [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3983 § 3art. 39813 § 2 KPCart. 1049 § 1 KCart. 1049 § 2 KCart. 1050 KC§ 1§ 1 pkt 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy