III KO 98/15

Izba Karna2016-02-12

Skład orzekający: Kazimierz Klugiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego, który nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez obrońcę lub pełnomocnika, a jego brak może skutkować odmową przyjęcia wniosku?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ wniosek ten nie został sporządzony i podpisany przez obrońcę z wyboru, mimo wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego. Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k., wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez obrońcę albo pełnomocnika, a jego samodzielne sporządzenie przez stronę jest niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego M. S. o wznowienie postępowania karnego z powodu braków formalnych. Skazany został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę z wyboru, jednak tego nie uczynił. Skazany wniósł zażalenie, podnosząc brak środków na obrońcę z wyboru. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, stwierdzając, że skazanemu został już wyznaczony obrońca z urzędu, który nie znalazł podstaw do sporządzenia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KO 98/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 12 lutego 2016 r., w sprawie M. S., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in., zażalenia skazanego, na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego, z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III KO 98/15, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III KO 98/15, Przewodniczący III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego M. S. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w G. o sygn. akt IV K […], zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. akt II AKa […]. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skazany, pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych pisma poprzez sporządzenie wniosku o wznowienie postępowania przez obrońcę z wyboru, nie zastosował się do wezwania. 2 Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł skazany M. S., który podniósł, że nie posiada środków finansowych na ustanowienie obrońcy z wyboru, a apelacja od wyroku Sądu I instancji nie została podpisana przez adwokata. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie skazanego M. S. nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Wyznaczony skazanemu M. S. obrońca z urzędu w piśmie z dnia 9 listopada 2015 roku zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k. powiadomił Sąd, iż nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2015 roku wezwano skazanego M. S. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania, poprzez sporządzenie i podpisanie tego wniosku przez adwokata ustanowionego z wyboru w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Brak ten w wyznaczonym terminie nie został przez skazanego uzupełniony. W tych warunkach Przewodniczący III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego słusznie uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia wniosku skazanego M. S. o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z przepisem art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę albo pełnomocnika. W postępowaniu karnym wniosek o wznowienie postępowania nie może być sporządzony samodzielnie przez zainteresowanego, gdyż przyczyny do wznowienia są ściśle przez prawo określone i kodeks wymaga, aby sporządził go podmiot fachowy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2008 r., V KZ 81/07, R-OSNKW 2008, poz. 132). M. S. nie zastosował się do wezwania uzupełnienia tego braku, a zatem zarządzenie wydane przez Przewodniczącego III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego jest konsekwencją braku jego reakcji na powyższe wymogi prawne. Konstatacji tej nie są w stanie zmienić także wywody skazanego zawarte we wniesionym środku odwoławczym, w którym nie przedstawia on żadnych argumentów mogących wpłynąć na ocenę trafności zaskarżonego zarządzenia. Odnosząc się natomiast do wskazywanego przez skarżącego braku środków finansowych na ustanowienie obrońcy z wyboru wskazać należy, że M. S. został 3 wyznaczony obrońca z urzędu, który w opinii z dnia 9 listopada 2015 r. stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania (k. 24-27 akt SN). Tym samym sytuacja finansowa skarżącego została już uwzględniona przez sąd z chwilą wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się natomiast, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami, bądź poglądami wnioskodawcy nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r., V KZ 55/12, LEX nr 1220997). Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. [l.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 § 1 KKart. 437 § 1 KPKart. 84 § 3 KPKart. 545 § 2 KPK§ 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy