IV CSK 247/16

Sygn. akt IV CSK 247/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa M. K. przeciwko Skarbowi Państwa Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji (…) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. o rentę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od Skarbu Państwa - Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz M. K. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Powódka, po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa, domagała się zasądzenia na jej rzecz „renty po zmarłym mężu, płatnej od dnia jego śmierci (16 września 2005 r.), po 1000 zł miesięcznie płatnych na koniec miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za uchybienie płatności każdej raty do dnia zapłaty (począwszy od 1000 zł płatnego do dnia 30 października 2005 r.)”. Wyrokiem z dnia 2 29 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił powództwo. Na skutek apelacji powódki, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016 r. zmienił w zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki tytułem renty: a) za okres od 16 września 2005 r. do dnia 4 lipca 2011r. kwotę 68.633 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 lipca 2011 r., b) za okres od 5 lipca 2011 r. do dnia 17 stycznia 2014 r. kwotę 29.434 zł z ustawowymi odsetkami od 18 stycznia 2014 r., c) od 18 stycznia 2014 r. - kwotę po 1000 zł miesięcznie, płatną z góry, do dnia 18. każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminowi płatności; oddalił powództwo i apelację w pozostałej część i orzekł o kosztach procesu w obu instancjach. W skardze kasacyjnej od tego wyroku, pozwany, wskazując jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 110.067 zł, domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w części uwzględniającej powództwo i oddalenia apelacji powódki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3982 §1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Sąd Najwyższy nie jest związany wskazaną przez stronę wartością przedmiotu zaskarżenia i może dokonać jej sprawdzenia na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. Sprawdzenie jest niezbędne wówczas, gdy od tej wartości zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1997 r., II CKN 47/97, OSNC 1997, Nr 11, poz. 180; z dnia 9 sierpnia 2005 r., IV CZ 68/05, nie publ.; z dnia 20 października 2010 r., III CZ 42/10, nie publ.; z dnia 2 lutego 2011 r., II CZ 197/10, nie publ.; z dnia 18 marca 2015 r., III CSK 419/14 nie publ.). Biorąc pod uwagę, że powódka domagała się zasądzenia renty i żądanie formułowała w sposób jak to przytoczono na wstępie, uwzględnić należy treść art. 22 k.p.c., zgodnie z którym w sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia trwały krócej niż rok - za cały czas ich trwania. W okolicznościach 3 sprawy tak ustalona wartość przedmiotu sporu jest jednocześnie wartością przedmiotu zaskarżenia. Zważywszy, że powódka domagała się renty, po 1000 zł miesięcznie, poczynając od 16 września 2005 r., wartością przedmiotu sporu i wartością przymiotu zaskarżenia jest kwota 12.000 zł. Bez znaczenia jest, że Sąd Apelacyjny za oznaczone przez siebie okresy czasu zasądzoną rentę zsumował. Kwota 12.000 zł wskazuje, że skarga kasacyjna została wniesiona w sprawie, w której ten środek zaskarżenia stronie nie przysługuje. W świetle powyższego, skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna, polegała odrzuceniu, co Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3982 § 1 i art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 2 pkt 5 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). r.g.