II CSK 458/18

WyrokIzba Cywilna2019-02-28

Skład orzekający: Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zniesienie współwłasności, dotycząca wyłącznie rozliczenia wynagrodzenia za korzystanie z lokalu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, uznając ją za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni ograniczyła zakres zaskarżenia do rozliczenia wynagrodzenia za korzystanie z lokalu, wskazując wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 124 268 złotych, co jest kwotą niższą niż wymagana ustawowo.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło jej apelację w części dotyczącej zasądzenia wynagrodzenia za korzystanie z lokalu. Wartość przedmiotu zaskarżenia została wskazana na 124 268 złotych. Uczestniczka złożyła pismo nazwane odpowiedzią na skargę kasacyjną po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. Wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony z powodu złożenia odpowiedzi na skargę po terminie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 458/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku D. C. przy uczestnictwie H. G. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt VII Ca […], 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) oddala wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni D. C. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 marca 2018 r. oddalającego jej apelację wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 29 sierpnia 2017 r. znoszącego pomiędzy nią a H. G. wspówłasność nieruchomości lokalowych. Skarga kasacyjna została skierowana jedynie do tej części postanowienia Sądu drugiej instancji, w której została oddalona apelacja wnioskodawczyni w zakresie oddalenia żądania zasądzenia na jej rzecz od uczestniczki wynagrodzenia za posiadanie lokalu. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia wnioskodawczyni wskazała kwotę 124 268 złotych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. W kategorii spraw działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem kwestionuje skarżący (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, 26 lipca 2007 r., V CZ 66/07, 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 36/13). Z reguły wartość ta nie przekracza - nawet gdy orzeczenie zakwestionowano w całości - wartości udziału skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo jest inaczej, na przykład wtedy, gdy uczestnik podważa zasadę podziału (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, 21 maja 2015 r., IV CZ 12/15). W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni jednoznacznie ograniczyła zakres zaskarżenia do rozliczenia wynagrodzenia za korzystanie z lokalu. Wskazała w skardze kasacyjnej jako wartość konkretnego interesu kwotę 124 268 złotych, która odpowiada wysokością zgłoszonemu dotychczas roszczeniu z tytułu korzystania z lokalu. 3 Wobec tego, iż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa kwota niż określona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Rozpoznając wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, że zgodnie z art. 3987 § 1 w zw. Z art. 13 § 2 k.p.c. uczestnik postępowania nieprocesowego może wnieść do sądu drugiej instancji odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie dwutygodniowym od doręczenia jej skargi. Za złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną adwokatowi lub radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie jak za sporządzenie i wniesienie skargi. Nie stanowi jednak odpowiedzi na skargę tak nazwane pismo procesowe, wniesione po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia: 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003 nr 9, poz. 120, 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00, nie publ., czy 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01, nie publ.). W konsekwencji, nie wywołuje ono skutków w zakresie zawartego w nim wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, obejmujących sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 167 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.). Z tej przyczyny nie może być uwzględniony wniosek uczestniczki postępowania o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zawarty w piśmie określonym jako odpowiedź na skargę kasacyjną, które zostało wysłane listem poleconym w dniu 12 lipca 2018 r. po skutecznym doręczeniu skargi kasacyjnej uczestniczce w dniu 26 czerwca 2018 r., tzn. po upływie terminu do podjęcia tej czynności procesowej. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5191 § 4 pkt 4 KPCart. 3986 § 3art. 13 § 2 KPCart. 3987 § 1art. 167 KPCart. 391 § 1 KPCart. 39821 KPC§ 4 pkt 4§ 3§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy