V KK 25/19
WyrokIzba Karna2019-01-30
Skład orzekający: Jarosław Matras, Barbara Skoczkowska, Włodzimierz Wróbel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd odwoławczy, rozpoznając apelację na niekorzyść oskarżonego, powinien z urzędu przekroczyć granice środka zaskarżenia i zmienić orzeczenie w zakresie kary grzywny orzeczonej obok kary ograniczenia wolności, mimo braku takiego zarzutu w apelacji?Ratio decidendi
Sąd odwoławczy, rozpoznając apelację na niekorzyść oskarżonego, powinien, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, przekroczyć z urzędu granice środka zaskarżenia na podstawie art. 440 k.p.k., jeśli stwierdzi rażące naruszenie prawa materialnego, takie jak orzeczenie kary grzywny obok kary ograniczenia wolności, co nie jest dopuszczalne przez przepisy kodeksu karnego. W takiej sytuacji sąd odwoławczy ma obowiązek zmienić orzeczenie, nawet jeśli środek odwoławczy nie zawierał zarzutu w tym zakresie.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy skazał M. M. za dwa przestępstwa, wymierzając kary ograniczenia wolności, które połączono karą łączną. Dodatkowo orzeczono karę grzywny. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy. Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego przez orzeczenie grzywny obok kary ograniczenia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej utrzymania w mocy rozstrzygnięcia o karach za przestępstwo z pkt. 1 wyroku Sądu Rejonowego i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KK 25/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie M. M., skazanego z art. 280 i in. k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2019 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 stycznia 2018 r., VII Ka […], utrzymującego w mocy Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej utrzymania w mocy rozstrzygnięcia o karach za przestępstwo z pkt. 1 wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II K […] i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
2 UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 października 2017 r. (sygn. akt II K […]) M. M. został uznany winnym czynu z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku i 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej i kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie oraz czynu z art. 245 k.k. za który wymierzono mu karę 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej i kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Kary te połączono węzłem kary łącznej w wymiarze 2 lat ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej i kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Ponadto na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzono oskarżonemu karę grzywny w kwocie 100 stawek dziennych, każda po 20 zł. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 stycznia 2018 r. (sygn. akt VII Ka […]). Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść skazanego w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów art. 440 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 k.p.k., polegające na tym, że Sąd II instancji, rozpoznając apelację oskarżyciela publicznego wniesioną na niekorzyść oskarżonego, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów nie przekroczył z urzędu granic środka zaskarżenia i utrzymał rażąco niesprawiedliwe orzeczenie Sądu I instancji, wydane z obrazą art. 33 § 2 k.k., polegające na wymierzeniu na tej podstawie – skazanemu M. M. - kary grzywny obok kary ograniczenia wolności, podczas gdy przepis ten dopuszcza możliwość wymierzenia grzywny kumulatywnej tylko obok kary pozbawienia wolności.” Podnosząc powyższy zarzut Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna. Rację ma Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, iż żaden przepis części ogólnej kodeksu karego nie przewiduje możliwości orzeczenia obok kary
3 ograniczenia wolności dodatkowo grzywny. Art. 33 § 2 k.k., na jaki powołał się Sąd I instancji, stanowi jedynie, że sąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności, jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął. Sąd odwoławczy, pomimo, że apelacja prokuratora na niekorzyść nie zawierała zarzutu w tym zakresie, powinien, przeprowadzając kontrolę odwoławczą, wyjść poza granice środka odwoławczego i na podstawie art. 440 k.p.k. zmienić orzeczenie w tym przedmiocie. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie sądów powszechnych, kara rażąco niewspółmierna to wyłącznie taka kara, której nie da się zaakceptować z powodu różnicy o randze zasadniczej (tak trafnie Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt II AKa 572/17). W niniejszej sprawie niewątpliwie, pomimo wymierzenia kary ograniczenia wolności w najwyższym możliwym wymiarze (2 lata) dodatkowo orzeczono grzywnę, której ustawodawca w takiej konfiguracji wyroku skazującego nie przewidział. Nie ma więc wątpliwości, że skazanemu wymierzono karę ponad to, co wedle regulacji ustawowych mógłby otrzymać. Z uwagi na przedstawione powyżej argumenty oraz kierunek kasacji nie ma potrzeby uchylania całości orzeczenia. W ponownym postępowaniu rozpoznanie sprawy powinno ograniczyć się do wymiaru kary za czyn z pkt. 1 wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II K […] oraz ew. rozstrzygnięcia co do kary łącznej.
Powiązane orzeczenia
- V KK 10/13 2013-03-26Czy sąd odwoławczy, rozpoznając apelację wniesioną na korzyść oskarżonego, jest związany granicami podniesionych w niej zarzutów w zakresie kontroli wyroku pod kątem naruszenia prawa materialnego, które nie zostało wskaz…
- III KK 49/17 2017-03-21Czy sąd odwoławczy, rozpoznając apelację wniesioną na niekorzyść oskarżonego, zobowiązany jest do naprawienia rażącego naruszenia prawa materialnego przez sąd pierwszej instancji, polegającego na wymierzeniu kary łącznej…
- II KK 72/20 2021-06-01Czy sąd odwoławczy, orzekając na niekorzyść oskarżonego, może zaostrzyć karę, jeśli nie stwierdził uchybień podniesionych w apelacji prokuratora, a jedynie częściowo podzielił jego argumentację dotyczącą celu działania o…
- V KK 398/08 2009-04-27Czy sąd odwoławczy, uwzględniając apelację prokuratora zarzucającą rażącą niewspółmierność kary przejawiającą się w warunkowym zawieszeniu jej wykonania, może zmienić zaskarżony wyrok przez podwyższenie wymiaru kary pozb…
- IV KK 371/19 2020-08-26Czy sąd odwoławczy, rozpoznając apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego, jest zobowiązany do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji, jeśli stwierdzi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i mat…
Powołane przepisy
art. 280art. 280 § 1 KKart. 283 KKart. 245 KKart. 33 § 2 KKart. 521 KPKart. 440 KPKart. 433 § 1 KPK§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy