III CNP 5/05

Izba Cywilna2005-09-23

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje, gdy skarżący jedynie uprawdopodabnia, że zaskarżony wyrok naraża go na szkodę, dodatkowe koszty i stres, bez wykazania faktycznego wystąpienia szkody?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Samo uprawdopodobnienie, że zaskarżony wyrok naraża na szkodę, dodatkowe koszty i stres, nie jest wystarczające do spełnienia wymogów formalnych skargi, jeśli nie wykazano faktycznego wystąpienia szkody.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Skarżący podnosił, że zaskarżony wyrok naraża go na szkodę, dodatkowe koszty i stres. Sąd Najwyższy rozpatrywał kwestię spełnienia wymogów formalnych skargi, w szczególności obowiązku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu niespełnienia wymogów formalnych dotyczących wykazania szkody.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CNP 5/05 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Banku (…) S.A. w P. przeciwko R. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2005 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt IX Ga (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie Pozwany R. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., IX Ga (…), podnosząc m.in., że zaskarżony wyrok „naraża” go na szkodę, dodatkowe koszty i stres. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać 2 zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody (np. pisemne oświadczenia, surogaty doku-mentów itp.) (por. także orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1951 r., C 398/51, OSN 1951, nr 3, poz. 89). Dla spełnienia wymagania przewidzianego w art. art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarcza zatem, jak uczynił to skarżący, złożenie oświadczenia, że zaskarżony wyrok naraża go na szkodę, dodatkowe koszty i stres (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ.). Z tej przyczyny orzeczono, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 § 1 KPCart. 4171 § 2 KCart. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 243 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy