II CSK 21/08

WyrokIzba Cywilna2008-03-19

Skład orzekający: Irena Gromska-Szuster

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne dotyczące uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, w szczególności w kontekście wskazania przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c. i wykazania potrzeby dokonania wykładni przepisów prawnych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób należyty występowania w sprawie przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. W szczególności, uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi nie zawierało wywodu wskazującego na istnienie poważnych wątpliwości prawnych, rozbieżności w orzecznictwie lub doktrynie, ani nie wykazało celowości dokonania wykładni przepisu przez Sąd Najwyższy ze względu na potrzeby praktyki sądowej.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego. W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał potrzebę oceny prawidłowej wykładni art. 479^14 § 2 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda i zasądził od niego na rzecz pozwanych solidarnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 21/08 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa W. G. przeciwko M. G. i W. G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odrzuca skargę kasacyjną; 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie W skardze kasacyjnej powoda, opartej na zarzutach naruszenia prawa materialnego: art. 6 k.c., art. 117 § 2, art. 118 k.c., art. 123 k.c., art. 871 i art. 871 § 2 k.c. oraz zarzutach naruszenia przepisów postępowania: art. 47914 § 2 k.p.c., art. 207 k.p.c., art. 382 k.p.c. i art. 378 § 1 oraz art. 97 k.p.c., jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełnomocnik powoda wskazał, że niezależnie od naruszeń prawa materialnego wskazanych w skardze kasacyjnej, najistotniejsze znaczenie ma ocena przez Sąd Najwyższy prawidłowej wykładni art. 47914 § 2 k.p.c. dokonanej w niniejszej sprawie przez Sąd Apelacyjny poprzez zawężenie jego zastosowania i wyłączenie z dyspozycji normy prawnej nim objętej zarzutu przedawnienia i innych zarzutów materialnoprawnych. Podkreślił, że ponieważ zastosowana w powyższym zakresie przez Sąd Apelacyjny wykładnia nie znajduje 2 oparcia w powołanym przez ten Sąd orzecznictwie Sądu Najwyższego, potwierdzenie jej prawidłowości wymaga wskazania podstawy faktycznej i prawnej takiego jej ustalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać między innymi wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że wymóg ten jest związany z instytucją tzw. przedsądu uregulowaną w art. 3989 k.p.c. i wymaganie konstrukcyjne skargi kasacyjnej przewidziane w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jest spełnione tylko wtedy, gdy skarżący wykaże występowanie w sprawie jednej z przesłanek przedsądu, określonej w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. Wymóg ten jest spełniony tylko wtedy, gdy skarżący w wyodrębnionym wywodzie prawnym, wykaże występowanie w sprawie jednej z tych przesłanek, przy czym nie jest to obowiązek tożsamy z określonym w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c., a zatem skarżący powinien odrębnie przytoczyć i uzasadnić podstawy skargi kasacyjnej i odrębnie uzasadnić wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r. V CZ 131/00, OSNC 2001/10/156, z dnia 5 czerwca 2001 IV CZ 45/01, OSNC 2001/10/157 i z dnia 10 stycznia 2003 r. VCZ 189/02, nie publ., które zachowały aktualność). Jeżeli skarżący, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje, jak to zdaje się mieć miejsce w rozpoznawanej sprawie, istnienie potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a więc przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., obowiązany jest przedstawić, jakie poważne wątpliwości budzi wykładnia określonego przepisu, przytoczyć rozbieżne poglądy doktryny w tym przedmiocie lub rozbieżne orzeczenia Sądów wydane w oparciu o różną wykładnię przepisu albo wykazać, że wykładnia dokonana przez Sąd drugiej instancji sprzeczna jest z jednolitym stanowiskiem doktryny lub orzecznictwa Sądu Najwyższego. Ze względu na publiczne cele jakie ma do spełnienia rozpoznanie przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej, skarżący powinien także wykazać celowość dokonania wykładni przepisu przez Sąd Najwyższy ze względu na potrzeby praktyki sądowej. Wszystkich tych elementów brak w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., jako nie spełniającej kreatywnego wymogu określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. 3 Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu zasądzając od powoda na rzecz pozwanych solidarnie koszty postępowania kasacyjnego w związku z wnioskiem pozwanych zawartym w tym przedmiocie w odpowiedzi na skargę (art. 108 § 2 w zw. z art. 98 i art. 39821 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6 KCart. 117 § 2art. 118 KCart. 123 KCart. 871art. 871 § 2 KCart. 47914 § 2 KPCart. 207 KPCart. 382 KPCart. 378 § 1art. 97 KPCart. 3984 § 1 pkt 3 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy