I CZ 97/11

Sygn. akt I CZ 97/11 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi J. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. w sprawie z powództwa J. A. przeciwko Skarbowi Państwa - Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa w W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2011 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r., oddala zażalenie; nie obciąża żalącej kosztami postępowania zażaleniowego; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego adw. M. R. kwotę 5.400 zł (pięć tysięcy czterysta) powiększoną o podatek od towarów i usług (VAT), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił - jako niedopuszczalne - zażalenie J. A. na zarządzenie Przewodniczącej w sądzie drugiej instancji, z dnia 15 listopada 2010 r., o zwrocie skargi o wznowienie postępowania z powodu nieuzupełnienia jej braków. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy J. A. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, zażalenie nie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie skargi o wznowienie postępowania wobec nieuzupełnienia jej braków (por. postanowienie SN z dnia 21 grudnia 1998 r., III CKN 739/98 (OSNC 1999, nr 5, poz. 102). Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela to stanowisko i jego motywy. Wprawdzie wskazany w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. katalog orzeczeń, na które przysługuje zażalenie, został rozszerzony w stosunku do stanu prawnego obowiązującego w chwili wydania powołanego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 1998 r., III CKN 739/98, jednakże również obecnie obejmuje on jedynie postanowienia sądu drugiej instancji. Stanowiska, że na zaskarżone zarządzenie nie przysługuje zażalenie nie podważa odwołanie się do art. 362 i art. 398 k.p.c., ponieważ odpowiednie zastosowanie tych przepisów - jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 lipca 1998 r., II CKN 884/97 (OSNC 1999, nr 2, poz. 34) - może mieć miejsce tylko w odniesieniu do zarządzeń wskazanych w ustawie jako zaskarżalne zażaleniem ((tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 16 maja 2008 r., III CZ 22/08, niepubl.). Żaląca nietrafnie odwołała się do stanowiska Sądu Najwyższego zawartego w postanowieniu z dnia 8 września 2010 r. (III PZ 6/10, niepubl.), gdyż w tamtej sprawie zażalenie zostało wniesione na postanowienie sądu odrzucające skargę o wznowienie, a nie, jak w niniejszej, na zarządzenie przewodniczącej o zwrocie skargi. 3 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.