IV CZ 88/13

Sygn. akt IV CZ 88/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 lipca 2012 r., w sprawie z powództwa J. K. przeciwko K. J. i Agencji Nieruchomości Rolnych w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 kwietnia 2013 r., oddala zażalenie i przyznaje radcy prawnemu M. U. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego udzielonego skarżącemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIE 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 r. oddalił apelację J. K. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28 czerwca 2011 r., oddalającego jego powództwo przeciwko K. J. oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w W. o zapłatę solidarnie na jego rzecz kwoty 100 000 000 zł. W skardze o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lipca 2012 r. J. K. powołał się na podstawę wznowienia określoną w art. 403 §2 k.p.c., mającą polegać na późniejszym wykryciu środka dowodowego w postaci postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 12 lutego 2002 r., I C …/02, uchylającego nakaz zapłaty i umarzającego postępowanie w sprawie z powództwa poprzednika prawnego pozwanej Agencji przeciwko m.in. skarżącemu. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. K. na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu wyjaśnił, że ze skargi nie wynika, aby J. K. nie mógł – jak tego wymaga art. 403 § 2 k.p.c. - skorzystać ze środka dowodowego w postaci postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 12 lutego 2002 r., I C …/02, przed prawomocnym zakończeniem postępowania, którego dotyczy skarga, ani że wskazany środek dowodowy mógł mieć wpływ na wynik tego postępowania. W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 kwietnia 2013 r. skarżący zakwestionował zasadność odrzucenia skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401-403 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli z treści uzasadnienia skargi w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że przytoczona w niej podstawa w rzeczywistości nie występuje (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 28 października 1999 r., II UKN 174/99; 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05; 18 maja 2006 r., IV CZ 36/06; 5 lutego 2009 r., I CZ 4/09; 6 czerwca 2012 r., IV CZ 38/12). W sprawie w świetle uzasadnienia skargi i zażalenia na odrzucenie skargi nie budzi wątpliwości brak jakiegokolwiek związku postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 12 lutego 2002 r., z postępowaniem zakończonym 3 prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lipca 2012 r., który mógłby mieć wpływ na wynik tego postępowania. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie skarżącego, a o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu rozstrzygnął zgodnie z § 15 i 16 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2, § 6 pkt 7 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490). db