IV KO 21/22

Izba Karna2022-07-06

Skład orzekający: Marek Motuk, Igora Zgolińskiego, Igor Zgoliński, Antoni Bojańczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sędzia Sądu Najwyższego powinien zostać wyłączony od rozpoznania sprawy, w której kwestionowane jest prawidłowe powołanie sędziego orzekającego w innej, powiązanej sprawie, jeśli sam sędzia został powołany w podobnej procedurze?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że żądanie wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy jest zasadne, gdy sędzia ten musiałby rozstrzygać w przedmiocie zagadnień, które w określonym stopniu dotyczą jego samego, albowiem został powołany na urząd w procedurze kwestionowanej przez stronę postępowania. Udział takiego sędziego w rozpoznawaniu sprawy mógłby naruszyć zasadę nemo iudex in causa sua i wywołać wątpliwości co do bezstronności sądu.
Stan faktyczny
Sędzia Sądu Najwyższego Igor Zgoliński wystąpił z żądaniem wyłączenia go od rozpoznania sprawy IV KO 162/21. Powodem było pismo obrońcy W. P., który zasygnalizował potrzebę zbadania z urzędu nienależytej obsady Sądu Najwyższego w sprawie IV KK 463/19, wskazując na nieprawidłowe powołanie sędziego. Sędzia Zgoliński stwierdził, że sytuacja ta dotyczy również jego samego, gdyż został powołany w podobnej procedurze, co może budzić wątpliwości co do jego bezstronności.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił wyłączyć SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt IV KO 162/21.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 21/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 6 lipca 2022r. w sprawie W. P. żądania sędziego Sądu Najwyższego o wyłączenie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt IV KO 162/21. UZASADNIENIE SSN Igor Zgoliński wystąpił z żądaniem wyłączenia go od rozpoznania sprawy, która w Sądzie Najwyższym została zarejestrowana pod sygn. akt IV KO 162/21. Żądający wskazał, że obrońca W. P. w złożonym piśmie zasygnalizował potrzebę zbadania z urzędu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady Sądu Najwyższego w sprawie o sygn. akt IV KK 463/19, a to z tego powodu, że w składzie orzekającym w ww. sprawie zasiadała „osoba nieuprawniona”. Obrońca wskazał, że sprawozdawcą w tej sprawie był SSN Antoni Bojańczyk, który – w ocenie sygnalizującego – nie jest prawidłowo powołanym sędzią Sądu Najwyższego, albowiem został rekomendowany przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018, poz. 3), co zdaniem obrońcy miałoby uzasadniać konieczność 2 wznowienia postępowania z urzędu. W związku z powyższym, żądający sędzia stwierdził, że w niniejszej sprawie występują okoliczności uzasadniające wyłączenie go od rozpoznania wystąpienia obrońcy, bowiem sytuacja prawna mająca dotyczyć wskazanego przez obrońcę członka składu orzekającego, który brał udział w wydaniu wyroku Sądu Najwyższego, w zbliżonym stopniu dotyczy również jego samego. W tych realiach – zdaniem żądającego – pozostawienie do rozpoznania niniejszej sprawy w jego referacie może w odczuciu społecznym wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziowskiej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Żądanie przedstawione przez SSN Igora Zgolińskiego jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. W zaistniałym układzie sytuacyjnym SSN Igor Zgoliński, biorąc udział w rozpoznaniu sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt IV KO 162/21 (jako sędzia sprawozdawca) – abstrahując od kwestii dopuszczalności postępowania wznowionego w zaistniałych warunkach procesowych – musiałby rozstrzygać w przedmiocie zagadnień, które w określonym stopniu dotyczą jego samego, albowiem został on powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego w procedurze kwestionowanej przez obrońcę W. P.. Wobec tego, jego udział w rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy stanowiłby naruszenie zasady nemo iudex in causa sua, a w konsekwencji mógłby wywołać zarówno u strony postępowania, jak też w odbiorze społecznym przekonanie o braku bezstronności sądu i rzetelności procesu. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [as]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 41 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy