II UZ 87/14

Sygn. akt II UZ 87/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Romualda Spyt SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku T. N. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. o wysokość emerytury policyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 marca 2015 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt III AUa […], uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z 28 października 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną ze względu na wartość przedmiot zaskarżenia. Nie przyjął wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w skardze w kwocie 10.087 zł, czyli jako różnicy emerytury po obniżeniu jej wysokości do 4.134,90 zł miesięcznie, gdyż w skardze podano, że emerytura przed obniżeniem wynosiła 4.675,42 zł. Wówczas roczna różnica wynosi 6.486,24 zł (4.675,42 zł – 4.134,90 zł = 540,52 zł x 12). Skarga jest zatem niedopuszczalna (art. 3982 § 1 k.p.c. w związku art. 3986 § 2 k.p.c.). 2 W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 25 § 1 k.p.c. przez nieprzeprowadzenie pełnego dochodzenia w celu ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia oraz art. 3982 § 1 k.p.c. przez wadliwe przyjęcie, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od 10.000 zł, a tym samym, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. W uzasadnieniu podał, że w skardze wystąpił błąd pisarski, gdyż zamiast rzeczywistej emerytury przed jej obniżeniem w kwocie 4.975,42 podano omyłkowo kwotę 4.675,42 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Omyłka pisarska nie powinna pozbawiać strony prawa do skargi kasacyjnej, gdy dotyczy wartości przedmiotu zaskarżenia. W skardze wartość przedmiotu zaskarżenia podano na kwotę 10.087 zł. Nie jest niewiarygodne twierdzenie, że omyłkowo zamiast kwoty 4.975,42 zł wpisano kwotę 4.675,42 zł. Już w odwołaniu od decyzji pozwanego (str. 3) podano, że emerytura do tej pory (przed obniżeniem) wynosiła 4.975, 42 zł (zreferował to Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku z 5 kwietnia 2013 r., k. 161). Taka kwota emerytury ujęta jest również w decyzji pozwanego z 26 lutego 2010 r. (w aktach sprawy k. 14, jako „załącznik nr 1”). W takiej sytuacji trudno przyjąć, że wartość przedmiotu zaskarżenia została podana dowolnie, a więc co najmniej przedwcześnie (bez odpowiedniego sprawdzenia) skarga kasacyjna została odrzucona jako niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 1 k.p.c.).