V CZ 132/05

Sygn. akt V CZ 132/05 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa "I.(…)" Spółki z o.o. w W. przeciwko "P.(…)" Spółce z o.o. w M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2005 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 sierpnia 2005 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2005 r. Sąd Apelacyjny w W. odrzucił apelację pozwanego, złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 lutego 2005 r. Sąd odwoławczy wyraził pogląd, że w sprawach gospodarczych istnieje obowiązek doręczania pism procesowych bezpośrednio stronie przeciwnej (art. 4799 § 1 k.p.c.), odnoszący się również do wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, podlegający rygorowi zwrotu pisma a limine. Pozwany nie spełnił tego obowiązku, wobec czego nastąpiły skutki zwrotu wniosku (art. 130 § 2 k.p.c.) i w konsekwencji – inne obliczenie terminu do wniesienia apelacji, według reguł określonych w art. 369 § 2 k.p.c. Tym samym, apelacja pozwanego – jako spóźniona – podlegała odrzuceniu (art. 373 w związku z art. 370 k.p.c.). Rozpoznając zażalenie pozwanego Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 W uchwale z dnia 27 października 2005 r., III CZP 65/05 (jeszcze nie publ.) Sąd Najwyższy stwierdził, że przewidziany w art. 4799 § 1 zd. drugie k.p.c. obowiązek dołączenia do pisma procesowego wniesionego do sądu dowodu doręczenia drugiej stronie odpisu tego pisma albo dowodu wysłania go pismem poleconym nie dotyczy wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (art. 328 § 1 k.p.c.). Rozstrzygnięcie występującej tu rozbieżności w praktyce sądowej nastąpiło więc na korzyść stanowiska zaprezentowanego w zażaleniu. Zażalenie jest zasadne także z tej przyczyny, że nie doszło do zwrotu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przewidziane w art. 130 § 2 k.p.c. skutki zwrotu pisma procesowego następują, bowiem dopiero po prawomocnym zwrocie pisma. Zwrot pisma nigdy nie następuje ipso iure, lecz zarządzeniem przewodniczącego (zob. art. 130 § 2 k.p.c. i art. 1301 § 2 k.p.c.), także przy zwrocie a limine. W tej ostatniej sytuacji nie istnieje tylko obowiązek wezwania o usunięcie braków formalnych. Należało w konsekwencji uchylić zaskarżone postanowienia (art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).