V KO 121/22

V KO 121/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie D.G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2023 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi. z 13 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 195/20 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 19 marca 2020 r., sygn. akt XVIII K 157/19 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: 1. odmówić przejęcia wniosku D.G. wobec jego oczywistej bezzasadności; 2. pozostawić bez rozpoznania wniosek skazanego o wyznaczenie obrońcy w urzędu. UZASADNIENIE Wyrokiem z 19 marca 2020 r., DG. został uznany winnym popełniana przestępstwa z art. 207 § 1a k.k. i art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. i skazany na karę 8 lat pozbawienia wolności. Na skutek rozpoznania apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, obrońcy i prokuratora wyrokiem z 13 listopada 2020 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi w sprawie o sygn. II AKa 195/20 zmienił częściowo zaskarżony wyrok podwyższając karę orzeczoną wobec D.G. do 12 lat pozbawiania wolności oraz podwyższając orzeczoną na rzecz pokrzywdzonego D.G. nawiązkę do 75 000 zł. V KO 121/22 2 Pismami z 23 grudnia 2022 r. D.G. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 13 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 195/20. W treści wniosku skazany wskazał, że po wydaniu wyroku ujawniły się nowe dowody świadczące o jego niewinności oraz, że w związku z postepowaniem dopuszczono się przestępstwa. Skazany złożył również wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Następnie, wnioskiem z 12 stycznia 2023 r, skazany ponownie wniósł o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek skazanego o wznowienie wskazanego postępowania sądowego jest oczywiście bezzasadny, co skutkuje rozstrzygnięciem o odmowie jego przyjęcia bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, w trybie art. 545 § 3 k.p.k. Wznowienie postępowania jest instytucją prawną należącą do kategorii nadzwyczajnych środków zaskarżenia. Wznowienie postępowania może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. Zgodnie z treścią przepisu art. 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od adwokata, radcy prawnego, radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pismo skazanego nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na ustalenie, iż w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania. W pierwszej kolejności wskazać należy, że jeżeli wnioskodawca uważa, że dostrzegane przez niego uchybienia w zakresie prowadzonego postępowania miały charakter przestępstwa, to aby skutecznie powołać się na tę okoliczność w postępowaniu wznowieniowym musiałby wskazać potwierdzający ją prawomocny wyrok skazujący albo orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego z powodu przyczyn wymienionych w art. V KO 121/22 3 17 § 1 pkt 3 - 11 k.p.k. lub art. 22 k.p.k. Odnosząc się z kolei do twierdzeń wnioskodawcy dotyczących nowych faktów i dowodów należy mieć na uwadze, że Sąd w sprawie o wznowienie postępowania nie dokonuje na nowo oceny zebranych w toku procesu dowodów i poprawności przyjętych w oparciu o nie ustaleń faktycznych będących podstawą prawomocnego wyroku, czy też oceny zasadności orzeczenia Sądu pierwszej instancji, tak jak to się czyni w ramach kontroli instancyjnej, ale jest uprawniony jedynie do zbadania, czy ujawniły się nowe fakty lub dowody wskazujące na znaczne prawdopodobieństwo wadliwości wyroku skazującego. Wnioskodawca nie wskazuje na fakty faktów lub dowody (poza wskazaniem, że jest w posiadaniu zdjęć), które mogłyby podważyć przypisaną mu odpowiedzialność karną bądź mogłyby wpłynąć na zmianę jej zakresu, czy też zasadność orzeczonej sankcji karnej lub jej wymiaru. Należy mieć również na uwadze, że uprzednio, skazany składał już wnioski o wznowienie postepowania w sprawie sygn. akt XVIII K 157/19, które także uzasadniał ujawnieniem się nowych dowodów w sprawie. Zarządzeniem z dnia 15 września 2022 r. w sprawie o sygn. V KO 81/22 Sąd Najwyższy wyznaczył skazanemu D.G. obrońcę z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postepowania w sprawie Sądu Okręgowego w Łodzi sygn. akt XVIII K 157/19 lub sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do złożenia takiego wniosku. Dnia 7 października 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła sporządzana przez obrońcę z urzędu skazanego D.G. opinia o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 13 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 195/20. Pismem z 10 października 2022 r. skazany wniósł o wyznaczenie kolejnego obrońcy. Zarządzeniem z 13 października na podstawie art. 81 § 1 k.p.k. a contario odmówiono wyznaczenia D.G. kolejnego obrońcy z urzędu i wezwano do uzupełniania braków formalnych wniosku o wznowienie. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, zarządzeniem z 27 października 2022 r. Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 545 § k.p.k. w zw. art. 530 § 2 k.p.k. i art. 120 § 2 k.pk. odmówił przyjęcia wniosku w sprawie o sygn. V KO 81/22. V KO 121/22 4 Wstępna kontrola wniosku o wznowienie postępowania zawarta w art. 545 § 3 k.p.k. służy wyeliminowaniu konieczności przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, który w stopniu oczywistym nie może doprowadzić do wznowienia postępowania. W rezultacie należało też pozostawić bez rozpoznania wniosek skazanego o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. Wobec powyższego, należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [MT] [ał]