IV CSK 154/18

Sygn. akt IV CSK 154/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa T. Spółki Jawnej z siedzibą w L. przeciwko A. W. i R. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odrzuca skargę kasacyjną; 2) oddala wniosek strony powodowej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w (…) zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 195 530,33 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12 maja 2015 r., a w pozostałym zakresie oddalił powództwo i apelację pozwanych oraz orzekł o obowiązku zapłaty przez pozwanych kwoty 8 100 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Na dochodzoną kwotę składa się zadłużenie z tytułu czynszu najmu, opłat z najmem związanych i odsetek za okres do 11 maja 2015 r. w łącznej kwocie 160 555,35 zł oraz należność z tytułu kary umownej w wysokości 34 793 zł. Wniesiona przez pozwanych skarga kasacyjna dotyczy kwoty zasądzonych należności w wysokości 195 349 zł. 2 Powódka wniosła o wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a w przypadku przyjęcia skargi o jej oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in. w sprawach o czynsz najmu. Jak wielokrotnie wyjaśnił Sąd Najwyższy, pojęcie „sprawy o czynsz najmu lub dzierżawy" w rozumieniu tego przepisu powinno być interpretowane szeroko i sprawą taką jest sprawa dotycząca płacenia czynszu, jego rodzaju, wysokości, sposobu płacenia, istnienia zobowiązania z tego tytułu, jak również sprawa o ustalenie stosunku prawnego lub o ukształtowanie, jeżeli ich przedmiotem ma być czynsz najmu (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2015 r., II CSK 14/15, z dnia 2 grudnia 2014 r., V CSK 286/14, z dnia 8 października 2014 r., IV CSK 194/14, z dnia 2 października 2014 r., IV CSK 71/14, z dnia 5 grudnia 2013 r., V CSK 25/13, z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12, z dnia 5 kwietnia 2012 r., II CSK 562/11, z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 124/10 - nie publ. i z dnia 17 kwietnia 1998 r., II CKN 587/97, OSNC 1998, Nr 12, poz. 213). W orzecznictwie wyjaśniono także, że pojęcie to obejmuje również sprawy o odsetki za opóźnienie w zapłacie czynszu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 1998 r., III CZ 65/98, OSNC 1998, Nr 11, poz. 194 i z dnia 4 listopada 1999 r., I CKN 163/98, OSNC 2000, Nr 5, poz. 90) oraz że ze względu na cel ograniczenia skargi kasacyjnej w sprawach o czynsz najmu i zbliżony charakter czynszu oraz świadczeń dodatkowych, skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna także w sprawie o świadczenia z tytułu opłat dodatkowych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2003 r. IV CK 310/2003 i z dnia 28 sierpnia 2013 r., III CSK 176/13, nie publ.). Z tego względu w części, w jakiej pozwane kwestionują rozstrzygnięcie dotyczące roszczenia o zapłatę 160.555,35 zł tytułem zaległego czynszu najmu związanych z nim opłat dodatkowych oraz odsetek, skarga kasacyjna była niedopuszczalna na podstawie art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. W odniesieniu do roszczenia o zapłatę kary umownej w wysokości 34.793,00 zł możliwość skorzystania ze skargi kasacyjnej została wyłączona art. 3982 § 1 k.p.c., zgodnie z którym w postępowaniu procesowym środek ten jest niedopuszczalny 3 w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną. Wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony, ponieważ koszty odpowiedzi na skargę kasacyjną, w której nie zawarto argumentów wskazujących na niedopuszczalność skargi kasacyjnej, nie stanowią - w razie odrzucenia skargi przez Sąd Najwyższy - kosztów celowej obrony w rozumieniu art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2014 r., III CSK 280/14, nie publ.). jw