II CNP 24/20

Sygn. akt II CNP 24/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2021 r. skargi S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt VIII Ga (…), wydanego w sprawie z powództwa S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, odrzuca skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację powódki S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. od wyroku Sądu Rejonowego w S., w sprawie przeciwko P. spółce akcyjnej w W., o zapłatę. Pełnomocnik! powódki wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia. Od orzeczenia, którego 2 dotyczy skarga, nie przysługiwał żaden zwyczajny środek zaskarżenia. Zatem orzeczenie stało się prawomocne z chwilą ogłoszenia. Tymczasem jak wynika już z treści skargi, została ona sporządzona i wniesiona już po upływie ponad dwóch lat od tej daty, a więc z naruszeniem terminu z art. 4246 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 4246 § 3 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesiona po terminie podlega odrzuceniu. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w postanowieniu (art. 4246 § 3 k.p.c.). jw