II CNP 33/18

Izba Cywilna2018-10-30

Skład orzekający: Władysław Pawlak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu do księgi wieczystej, wniesiona po wejściu w życie ustawy o Sądzie Najwyższym z dnia 8 grudnia 2017 r., podlega przepisom tej ustawy, a jeśli nie, to jaki termin do jej wniesienia ma zastosowanie?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu do księgi wieczystej, wniesiona przed wejściem w życie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, nie podlega jej przepisom. Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia takiej skargi wynosi dwa lata od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie. Termin ten nie podlega przywróceniu.
Stan faktyczny
J. M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu hipoteki łącznej do księgi wieczystej z dnia 5 kwietnia 2013 r. Skarżący uważał, że dwuletni termin do wniesienia skargi liczy od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lipca 2016 r. Skarga została wniesiona w dniu 30 marca 2018 r. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu. Zasądzono od skarżącego koszty zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 33/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2018 r., skargi J. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., dokonanego pod numerem pozycji dziennika (...) w księdze wieczystej pod nr (...) w sprawie z wniosku J. M. przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., Miasta P., Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. - jako następcy prawnego (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., S. P., P. B. oraz M. B., 1. odrzuca skargę; 2. zasądza od skarżącego J. M. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł, tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. UZASADNIENIE Wnioskodawca J. M. wniósł w dniu 30 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu Sądu Rejonowego w P. z dnia 5 kwietnia 2013 r., Dz. Kw (...) do księgi wieczystej 2 (...) hipoteki łącznej, obciążającej również nieruchomość zapisaną w księdze wieczystej (...). W uzasadnieniu wyjaśnił, że dwuletni termin do wniesienia skargi liczy od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa (...). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wpisu została wniesiona w dniu 30 marca 2018 r. (k. 15; art. 165 § 2 k.p.c.), co oznacza, że nie miały do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2018 r., poz. 5, ze zm.), która weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2018 r. (art. 136). Przepis art. 133 § 3 tej ustawy dotyczy tych spraw wszczętych i niezakończonych przed jej wejściem w życie, dla których właściwa była Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o którym mowa w art. 519² k.p.c., właściwa była Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę należało wnieść w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którego dotyczy, a nie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o szkodzie. Skoro skarga wnioskodawcy dotyczyła wpisu Sądu Rejonowego do księgi wieczystej, to dla kwestii liczenia terminu do jej wniesienia nie miała znaczenia data wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) w sprawie I ACa (...), którego przedmiotem było żądanie zapłaty występującego w roli powoda wnioskodawcy przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta P. i Miastu P. należności zabezpieczonej skarżonym wpisem hipoteki łącznej, które zostało oddalone w związku z przyjęciem przez Sądy obu instancji, iż hipoteka zabezpieczająca wierzytelność wygasła z mocy prawa. Ubocznie należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż z uwagi na charakter terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie podlega on przywróceniu na podstawie art. 168 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 3 dnia 15 czerwca 2007 r., I CNP 28/07, OSNC - ZD 2008/3/61, z dnia 7 kwietnia 2010 r., II BU 15/09, z dnia 10 marca 2011 r., II BU 8/10, nie publ.). Z tych przyczyn skargę wnioskodawcy należało odrzucić na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., a o kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 42412 k.p.c., art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c., a ich wysokość została ustalona w oparciu o przepisy art. 99 k.p.c. w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 2261, ze zm.) i § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Dz. U. 2015, poz. 1800, ze zm. w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. 2016, poz. 1668). aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 165 § 2 KPCart. 136art. 133 § 3art. 519art. 4246 § 1 KPCart. 168 KPCart. 4248 § 1 KPCart. 520 § 3 KPCart. 42412 KPCart. 39821art. 13 § 2 KPCart. 99 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy