III KZ 39/23

PostanowienieIzba Karna2024-01-15

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, które zostało już prawomocnie utrzymane w mocy przez Sąd Najwyższy, może być ponownie przedmiotem kontroli w ramach zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, stwierdzając, że kwestia złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego była już przedmiotem odrębnego zaskarżenia i została prawomocnie rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r., III KZ 3/22. W związku z tym, brak jest formalnych podstaw do ponownego badania tej kwestii w ramach obecnego zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji. Kontrola odwoławcza jest ograniczona zakresem zaskarżenia i podniesionymi zarzutami.
Stan faktyczny
Skazani wnieśli kasację od wyroku sądu okręgowego. Upoważniony sędzia odmówił przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ skazani nie złożyli skutecznie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Obrońca skazanych wniósł zażalenie na to zarządzenie, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

III KZ 39/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński w sprawie skazanych C. T. i M. T., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 stycznia 2024 r. obrońcy skazanych na zarządzenie upoważnionego sędziego z dnia 11 maja 2023 r., IV Ka 111/21 o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem upoważniony sędzia odmówił przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanych jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, albowiem skazani nie złożyli skutecznie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 31 maja 2021 r., IV Ka 111/21. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł obrońca skazanych. W zażaleniu podniesiono zarzuty: III KZ 39/23 2 1. obrazy przepisów postępowania, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 422 § 1 k.p.k. w zw. z art. 118 § 1 k.p.k. poprzez przyjęcie, że w sprawie skazani nie złożyli skutecznie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu II instancji, co skutkowało odmową przyjęcia kasacji osobistych z uwagi na brak rozpoczęcia biegu 30-dniowego terminu do wniesienia kasacji w sprawie, podczas gdy istniały realne podstawy, aby pismo skazanych z dnia 6 czerwca 2021 roku potraktować jako złożony w terminie wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu II instancji, 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść kwestionowanego zarządzenia poprzez bezzasadne przyjęcie, iż skazani nie złożyli skutecznego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 31 maja 2021 roku, podczas gdy z treści pisma skazanych z dnia 6 czerwca 2021 roku jednoznacznie wynika, że skazani nie zgadzają się ze wskazanym orzeczeniem i chcą skorzystać z procedury zmierzającej do wzruszenia przedmiotowego wyroku, a co za tym idzie wniosek skazanych o wyznaczenie im adwokata z urzędu w celu wniesienia kasacji do Sądu Najwyższego należało potraktować jako złożony w terminie wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniesione zażalenie jest bezzasadne. Kwestia złożenia przez skazanych w tej sprawie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 31 maja 2021 r., IV Ka 111/21 mogła być (por. art. 422 § 1 i 3 w zw. z art. 457 § 2 k.p.k.) i była przedmiotem odrębnego zaskarżenia – w ramach zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku sądu odwoławczego, na co zresztą wskazano lojalnie w uzasadnieniu zaskarżonego obecnie zarządzenia. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu zażalenia obrońcy skazanych, postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r., III KZ 3/22, utrzymał w mocy zarządzenie z dnia 27 lipca 2021 r., IV Ka 111/21 o odmowie przyjęcia takiego wniosku. Stąd w chwili obecnej brak jest więc III KZ 39/23 3 formalnych podstaw do tego, by kwestię tę badać i rozstrzygać ponownie w ramach wniesionego zażalenia (co do merytorycznej kwestii związanej z samym wnioskiem o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku przychodzi odesłać skarżących do treści powołanego wyżej, a wydanego w ich sprawie postanowienia przez Sąd Najwyższy z dnia 28 lutego 2022 r.). Skoro zażalenie obrońcy skazanych nie podnosi żadnych innych zarzutów wobec zaskarżonego zarządzenia, których rozpoznanie byłoby dopuszczalne na obecnym etapie postępowania, a one wyznaczają ramy kontroli odwoławczej (por. art. 433 § 1 k.p.k.) i przy braku podstaw do wyjścia przez Sąd Najwyższy poza zakres zaskarżenia i sformułowanych zarzutów (art. 439 i art. 440 k.p.k.), zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. [J.J.] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 437 § 1art. 422 § 1 KPKart. 118 § 1 KPKart. 422 § 1art. 457 § 2 KPKart. 433 § 1 KPKart. 439art. 440 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy