II CZ 24/17

PostanowienieIzba Cywilna2017-06-27

Skład orzekający: Anna Owczarek, Roman Trzaskowski, Bogusław Dobrowolski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy użytkownik wieczysty nieruchomości obciążonej służebnością gruntową posiada legitymację procesową czynną do wystąpienia z powództwem o zniesienie tej służebności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że użytkownik wieczysty nieruchomości obciążonej służebnością gruntową posiada samodzielną legitymację procesową czynną do wystąpienia z powództwem o zniesienie tej służebności, opartym na przepisach o ochronie własności (art. 294 lub 295 k.c.). Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że Sąd Rejonowy błędnie stwierdził brak legitymacji procesowej po stronie powodów, co skutkowało nierozpoznaniem istoty sprawy.
Stan faktyczny
Powodowie, będący użytkownikami wieczystymi działki gruntu, domagali się zniesienia służebności gruntowej ustanowionej na tej nieruchomości. Sąd Rejonowy oddalił powództwo z powodu braku legitymacji procesowej czynnej powodów, uznając, że tylko właściciel nieruchomości mógł występować w sprawie. Sąd Okręgowy uchylił ten wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na istnienie legitymacji procesowej użytkowników wieczystych i nierozpoznanie istoty sprawy przez Sąd Rejonowy. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 24/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący) SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca) SSA Bogusław Dobrowolski w sprawie z powództwa A.S. i K. S. przeciwko Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu H. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zniesienie służebności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 czerwca 2017 r., zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt I Ca …/16, oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. 2 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 9 czerwca 2016 r. skierowanym do Sądu Rejonowego w W. przeciwko pozwanemu Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu H. Spółce z o.o. w W., powodowie K.S. i A. S. domagali się zniesienia służebności gruntowej ustanowionej na nieruchomości położonej w W. oznaczonej numerem działki 36/10, dla której w Sądzie Rejonowym w W. V Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta nr […]. Na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2016 r. Sąd wydał postanowienie, w którym zawiadomił o toczącym się procesie Gminę W., z pouczeniem, że w terminie 2 tygodni od doręczenia zawiadomienia może przystąpić do sprawy w charakterze powoda. W wyznaczonym terminie Gmina W. nie złożyła oświadczenia w tym przedmiocie. Wyrokiem z dnia 19 października 2016 r. Sąd Rejonowy w W. oddalił powództwo, stwierdzając brak legitymacji procesowej czynnej, gdyż – zdaniem Sądu – w charakterze powoda mógł występować jedynie właściciel nieruchomości obciążonej. Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dni 28 grudnia 2016 r. uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W sprawie zostało ustalone, że powodowie są użytkownikami wieczystymi działki gruntu oznaczonej numerem 36/10, dla której w Sądzie Rejonowym V Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta nr […]. Pozwana jest użytkownikiem wieczystym działki gruntu oznaczonej numerem 36/1, dla której w Sądzie Rejonowym w W. V Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta nr […]. Właścicielem przedmiotowych działek jest Gmina W. Prawomocnym wyrokiem z dnia 20 października 2015 r. (sygn. akt I C …/14) Sąd Rejonowy w W. w punkcie 1 uzgodnił treść księgi wieczystej 0, prowadzonej przez ten Sąd V Wydział Ksiąg Wieczystych dla nieruchomości położonej w W., oznaczonej numerem działki 36/1 z rzeczywistym stanem prawnym, w ten sposób, że nakazał w dziale I Sp w/w księgi wieczystej wpisać prawo dla każdoczesnego właściciela do nieodpłatnej służebności gruntowej polegającej na prawie przejazdu i 3 przechodu przez nieruchomość - działkę gruntu oznaczoną numerem 36/10 objętej księgą wieczystą nr […] prowadzoną przez Sąd Rejonowy W. V Wydział Ksiąg Wieczystych - stanowiącą drogę dojazdową dla przedmiotowej nieruchomości od strony ulicy Przemysłowej, a w punkcie 2 uzgodnił treść księgi wieczystej nr […], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W. V Wydział Ksiąg Wieczystych dla nieruchomości położonej w W., oznaczonej numerem działki 36/10 z rzeczywistym stanem prawnym, w ten sposób, że nakazał w dziale III w/w księgi wpisać ograniczenie polegające na tym, iż każdoczesny właściciel działki nr 36/10 objętej w/w księgą wieczystą zobowiązany jest do nieodpłatnej służebności gruntowej polegającej na zapewnieniu prawa przejazdu i przechodu przez nią dla każdoczesnego właściciela nieruchomości działki gruntu oznaczonej numerem 36/1 objętej księgą wieczystą nr […] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w W. V Wydział Ksiąg Wieczystych. Apelacja występujących w opisywanej sprawie w charakterze pozwanych K. S. i A. S. została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z 4 lutego 2016 r. (sygn. akt I Ca …/16). Sąd Okręgowy wskazał, że obciążenie nieruchomości służebnością gruntową nastąpiło już po oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste, a podmiotem obciążającym był użytkownik wieczysty - Spółdzielnia Handlowo - Produkcyjna Hurt – P. w W., nie zaś właściciel - Gmina W. W ocenie Sądu Okręgowego oznacza to, że w zapadłym w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym wyroku, w którym w pkt 2 jest mowa o tym, że to każdoczesny właściciel działki nr 36/10 zobowiązany jest do nieodpłatnej służebności gruntowej, mamy do czynienia z oczywistą niedokładnością. Wskazane ustalenia nie były bowiem sporne między stronami, a przedmiotem wymagającym rozstrzygnięcia nie była kwestia zakresu podmiotowego obciążenia, a jego istnienie w kontekście treści art. 293 § 1 k.c. Sąd drugiej instancji podkreślił, że nie można ustanowić służebności drogi koniecznej na nieruchomości obciążonej prawem użytkowania wieczystego nawet za zgodą właściciela, chyba że odmiennie postanowiły strony umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. 4 Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, iż służebność drogi koniecznej obciąża każdoczesnego właściciela działki nr 36/10. W okolicznościach przedmiotowej sprawy właściwe jest natomiast przyjęcie, że obciążenie dotyczy prawa użytkowania wieczystego, a użytkownik wieczysty posiada samodzielną legitymację do wystąpienia z powództwem opartym na art. 294 lub 295 k.c. W ocenie Sądu drugiej instancji, Sąd Rejonowy nieprawidłowo założył, że po stronie powodów zachodzi brak czynnej legitymacji procesowej, a nie rozstrzygając o zasadności żądania w kontekście brzmienia art. 295 k.c., nie rozpoznał istoty sprawy. W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. poprzez jego bezzasadne zastosowanie w następstwie błędnego przyjęcia, że doszło do nierozpoznania istoty sprawy przez Sąd Rejonowy w W.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie strony pozwanej należy oddalić. Nierozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji następuje w razie zaniechania zbadania przez ten sąd materialnej przesłanki żądania powoda, zazwyczaj na skutek bezpodstawnego stwierdzenia braku pozytywnej przesłanki jurysdykcyjnej - np. legitymacji procesowej strony - lub przyjęcia istnienia tzw. negatywnej przesłanki jurysdykcyjnej - np. przedawnienia dochodzonego roszczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2013 r., I CSK 156/13). W sprawie wystąpiło nierozpoznanie istoty sprawy w przedstawionym wyżej znaczeniu, Sąd Okręgowy stwierdził bowiem brak pozytywnej przesłanki jurysdykcyjnej w postaci legitymacji procesowej strony powodowej, a Sąd Okręgowy ocenił to stwierdzenie za pozbawione podstaw. Zasadność tej oceny nie podlega kontroli Sądu Najwyższego w toku rozpoznawania zażalenia wniesionego na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 7 listopada 2012 r., IV CZ 147/12; 5 grudnia 2012 r., I CZ 168/12; 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12;). W konsekwencji zażalenie strony pozwanej należało oddalić (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania 5 zażaleniowego pozostawiono, zgodnie z 108 § 2 w związku art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sądowi wydającemu orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. kc aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 293 § 1 KCart. 294art. 295 KCart. 386 § 4 KPCart. 3941 § 11 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPCart. 39821§ 1§ 4§ 11§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy