FPS 3/97

Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi Regionalnej Izby Obrachunkowej (...) na uchwałę Rady Gminy (...) w przedmiocie zabezpieczenia kredytu zaciąganego przez Gminę w banku po rozpoznaniu wątpliwości prawnych przekazanych przez skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 23 stycznia 1997 r. w sprawie SA/Bk 1277/95, do wyjaśnienia w trybie art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./: 1. Czy określony w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ termin do wniesienia skargi do Sądu odnosi się również do organów nadzoru wymienionych w przepisie art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ w sytuacji, gdy organ ten zaskarża uchwałę rady gminy do Sądu zgodnie z art. 93 ust. 1 zdanie drugie wymienionej ustawy o samorządzie terytorialnym. 2. W wypadku odpowiedzi twierdzącej od jakiej daty należy liczyć początek 30 dniowego terminu określonego w art. 35 ust. 1 ustawy o NSA, postanowił: Postanowieniem z dnia 23 stycznia 1997 r. SA/BK 1277/95, skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku, rozpoznając sprawę ze skargi Regionalnej Izby Obrachunkowej na uchwałę Rady Gminy, przedstawił składowi siedmiu sędziów tego Sądu do wyjaśnienia zagadnienie prawne. Postanowieniem z dnia 10 lipca 1997 r., skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku, uchylił swoje postanowienie z dnia 23 stycznia 1997 r. Następnie w dniu 4 września 1997 r. Sąd ten odrzucił wspomnianą skargę Regionalnej Izby Obrachunkowej. Wobec prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie, w której wyłoniła się przedstawiona na wstępie wątpliwość prawna, wątpliwość ta nie może już być wyjaśniona na podstawie art.49 ust. 2 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Wymieniony przepis bowiem dotyczy jedynie takich istotnych wątpliwości prawnych, które występują w sprawie podlegającej rozstrzygnięciu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z wyżej podanych powodów postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie wyjaśnienia wskazanej wyżej wątpliwości prawnej należało umorzyć na podstawie art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w związku z art. 355 par. 1 Kodeksu postępowania cywilnego.