FSK 2291/04

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędziowie NSA Edyta Anyżewska, Zygmunt Chorzępa, Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Marii i Andrzeja J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lipca 2004 r., sygn. akt I SA/Po 602/04 w sprawie ze skargi Marii i Andrzeja J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 29 marca 2004 r., (...) w przedmiocie zarzutów na opis i oszacowanie wartości nieruchomości oddala skargę kasacyjną. FSK 2291/04 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie I SA/Po 602/04, odrzucił skargę Andrzeja i Marii J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. OZ w P. z dnia 29 marca 2004 r. w przedmiocie zarzutów na opis i oszacowanie wartości nieruchomości. Powodem takiego rozstrzygnięcia było nie wpłacenie przez podatników w zakreślonym terminie wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Albowiem zgodnie z wezwaniem sądowym termin do dokonania tej czynności procesowej mijał w dniu 18 czerwca 2004 r., tymczasem wpis uiszczono w dniu 24 czerwca 2004 r. Od powyższego rozstrzygnięcia Andrzej i Maria J. złożyli skargę kasacyjną, w której wnieśli o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - zwanej dalej "p.p.s.a." naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 119 par. 2 oraz art. 220 par. 3 cytowanej ustawy. W uzasadnieniu do tak sformułowanego zarzutu kasacyjnego stwierdzono, że wyeksponowane naruszenie przepisów postępowania było konsekwencją wadliwego ustalenia kluczowej dla sprawy okoliczności. Mianowicie uiszczenie przez skarżących żądanego wpisu sądowego nastąpiło, nie, jak ustalił Sąd I instancji, 24 czerwca 2004 r. tylko 17 czerwca 2004 r., a więc jeden dzień przed upływem zakreślonego terminu. Rozbieżność między datami autor skargi kasacyjnej wyjaśnił wskazując, że kwotę 100 zł wpisu skarżący wpłacili do kasy Sądu za pośrednictwem firmy "I." z P. - przyjmującej i realizującej przekazy gotówkowe na konta bankowe wskazane przez przekazujących. Zdaniem podatników wpłacenie pieniędzy do instytucji uprawnionej do przyjmowania gotówkowych przekazów pieniężnych na konto bankowe jest równoznaczne z bezpośrednią wpłatą do kasy Sądu lub na jego rachunek w banku. Stąd też ewentualne opóźnienie w realizacji przekazu nie wywiera dla wpłacającego ujemnych następstw prawnych. Podkreślono przy tym, że zaprezentowany pogląd znajduje oparcie w treści art. 219 par. 2 cytowanej ustawy, gdyż nie wskazuje gdzie należy dokonywać wpłat opłat sądowych na rachunek bankowy właściwego sądu; przywołano także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1993 r. wydane w sprawie III ARN 7/93. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 219 par. 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie; na podstawie art. 219 par. 2 p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Z przywoływanego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1993 r. wydanego w sprawie III ARN 7/93 /OSNC 1994 nr 1 poz. 24/ wynika natomiast, że wpłacenie przekazem pieniężnym opłaty sądowej w urzędzie pocztowym lub w banku na konto właściwego sądu w innym banku jest równoznaczne pod względem czasowym z bezpośrednią wpłatą gotówkową do kasy tego sądu lub do banku prowadzącego rachunek bankowy sądu. Skarga kasacyjna wniesiona w sprawie niniejszej nie daje jakichkolwiek podstaw do ustalenia i oceny, że firma o nazwie "I.", do której w dniu 17 czerwca 2004 r. została wpłacona kwota wpisu sądowego, jest bankiem albo urzędem pocztowym lub chociażby podmiotem pod względem prawnym z nimi pozytywnie porównywalnym. Okoliczność ta była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednakże na wezwanie tegoż Sądu pełnomocnik wnoszących skargę kasacyjną pismem z dnia 30 grudnia 2005 r. udzielił odpowiedzi, że nie posiada danych firmy "I." dotyczących przedmiotu jej działalności, związków z bankiem lub pocztą oraz podstaw prawnych działalności. Z powyższego wynika więc, że wnoszący skargę kasacyjną nie wykazali i nie uzasadnili, że w dniu 17 czerwca 2004 r. dokonali wpłaty wpisu sądowego w sposób i do podmiotu, które były prawnie znaczące w rozumieniu art. 219 par. 1 i 2 p.p.s.a. oraz poglądu prawnego wyrażonego w przytoczonym postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1993 r., natomiast wpłata na rachunek przedsiębiorstwa, które nie jest bankiem lub urzędem pocztowym albo chociażby podmiotem z wymienionymi prawnie znacząco związanym i pozytywnie porównywalnym nie stanowi uiszczenia wpisu sądowego na rachunek właściwego sądu administracyjnego. Z tych powodów, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił.