FZ 261/04

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Spółki z o.o. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe J. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 14 czerwca 2004 r. SA/Bd 2269/03 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Spółki z o.o. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe J. w W. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 27 maja 2003 r. (...) w przedmiocie postępowania restrukturyzacyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2004 r. SA/Bd 2269/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę kasacyjną P.P.U.H. "J." spółki z o.o. od wyroku tego Sądu z dnia 30 marca 2004 r. oddalającego skargę strony na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 27 maja 2003 r. w przedmiocie postępowania restrukturyzacyjnego. W motywach orzeczenia wskazano, iż wbrew dyspozycji art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik skarżącej spółki - radca prawny Piotr W. - nie uiścił samodzielnie opłaty od skargi kasacyjnej, pomimo, iż w przedmiotowej sprawie od skargi kasacyjnej pobiera się wpis stały. W zażaleniu z dnia 27 czerwca 2004 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż stosownie do par. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/, wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie. Przepis ten zdaniem pełnomocnika strony jest przepisem szczególnym względem przepisu art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konkluzji pełnomocnik podniósł, iż nawet gdyby przyjąć, że między powołanymi przepisami istnieje rozbieżność, to skarżąca spółka nie może ponosić konsekwencji błędów legislacyjnych. Rozpatrując zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do przepisu art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpatrywanej sprawie bezspornym pozostaje, iż od przedmiotowej skargi kasacyjnej pobiera się wpis stały. W tej sytuacji skargę kasacyjną należało odrzucić, co też Sąd uczynił. Powołany w zażaleniu przez pełnomocnika strony par. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/ nie ma zastosowania do wpisu od skarg kasacyjnych, co wynika wprost z jego brzmienia /dotyczy tylko wpisu od skarg/. Wobec niezasadności zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie przepisu art. 184 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.