GSK 1044/04

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Kierejczyk (spr.), Sędziowie NSA Kazimierz Jarząbek, Małgorzata Korycińska, Protokolant Aleksandra Macewicz, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. M. i M. M. - Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "H." Spółki Jawnej z siedzibą w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt VI SA/Wa 742/04 w sprawie ze skargi H. M. i M. M. - Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego "H." Spółki Jawnej z siedzibą w M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia odrzucić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 25 maja 2004 r. sygn. VI SA/Wa 742/04 odrzucił skargę Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego "H." H. i M. M. spółki jawnej z siedzibą w M. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2004 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] w części dotyczącej następujących towarów: grzechotki, klocki, lalki, modele pojazdów, piłki, zestawy do zabawy w piasku. Z motywów rozstrzygnięcia wynika, że w dniu 15 kwietnia 2004 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP skargę na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2004 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Patentowego RP Zespołu Badań Znaków Towarowych z dnia [...] listopada 2002 r. znak: [...] odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] zgłoszony dnia 14 kwietnia 1999 r. przez skarżącą pod numerem Z-200554 w części dotyczącej następujących towarów: grzechotki, klocki, lalki, modele pojazdów, piłki, zestawy do zabawy w piasku. Urząd Patentowy RP w dniu 6 maja 2004 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przekazał skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż doręczono ją pełnomocnikowi skarżącej dnia 12 marca 2004 r. W myśl art. 53 § 1 wyżej cyt. ustawy, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym termin na wniesienie skargi przez pełnomocnika skarżącej upłynął dnia 13 kwietnia 2004 r. Z uwagi na fakt, że pełnomocnik skarżącej złożył skargę osobiście w Urzędzie Patentowym RP dnia 15 kwietnia 2004 r., jednakże po upływie wskazanego wyżej terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił. Powyższe postanowienie Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe spółka jawna "H." - H. i M. M. zaskarżyli skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W kasacji pełnomocnik strony, rzecznik patentowy P. G. podał, że okoliczność przekroczenia terminu do wniesienia skargi spowodowana została jego nagłą niedyspozycją zdrowotną. W dniu 12 kwietnia 2004 r. (ostatniego dnia Świąt Wielkanocy) wystąpił u pełnomocnika silny ból stanu zapalnego dziąsła zęba, z dużą opuchlizną oraz silną gorączką, wobec utrudnionych okoliczności dostępu do lekarza, złożył wizytę w gabinecie stomatologicznym we wtorek dnia 13 kwietnia 2004 r., gdzie poddany został stosownym zabiegom medycznym, z silnym bólem i dużą opuchlizną uniemożliwiającą wszelką komunikację z otoczeniem i po otrzymaniu silnych leków znieczulających powodujących stan śpiączki i półprzytomności otrzymał polecenie od lekarza, wpisane w kartę choroby, by nie opuszczał pomieszczenia mieszkalnego i przebywał w stałej temperaturze, stosował leki i kompresy tak, by w następnym dniu tj. 14 kwietnia 2004 r. mógł być poddany operacji chirurgicznej przecięcia ropnia około zębowego. Po przeprowadzonej operacji dopiero w dniu 15 kwietnia 2004 r. pełnomocnik po częściowym odzyskaniu możliwości komunikowania się z otoczeniem dokonał należnej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wg art. 173 § 1 w związku z art. 58 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. od postanowienia WSA odrzucającego skargę wniesioną po upływie terminu, jako kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do NSA. Można ją oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie albo naruszenia przepisów postępowania, jeżeli to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna musi być sporządzona przez określone w art. 175 podmioty legitymujące się profesjonalną znajomością prawa po to, aby nie narażać strony na zbędne koszty. Musi ona bezwzględnie czynić zadość wymogom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać takie jej elementy konstrukcyjne, jak: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ten rygoryzm jest połączony ze związaniem NSA granicami skargi i możliwością brania z urzędu pod rozwagę jedynie nieważności postępowania. Te unormowania zawarte w art. 176 i 183 ustawy nie pozwalają na ich modyfikację przy orzekaniu ani na uzupełnienie przez NSA brakujących elementów skargi kasacyjnej. Powoduje to bezwzględną konieczność jej odrzucenia przez WSA (art. 178), a jeżeli do tego nie doszło, skargę odrzucić musi NSA (art. 180). Skarga kasacyjna wniesiona przez rzecznika patentowego będącego pełnomocnikiem strony, nie spełnia elementarnych wymogów określonych przypomnianymi unormowaniami. Nie podano w niej podstaw spośród wymienionych w art. 174 rodzajów i sposobów naruszenia prawa oraz nie wskazano jaki przepisy zostały naruszone przez WSA i na czym te naruszenia polegały. Tego rodzaju nieusuwalne wady skargi kasacyjnej uniemożliwiły Sądowi dokonanie jej merytorycznego rozpoznania. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 wymienionej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzekł jak w sentencji.