I FSK 1181/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej U. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1598/11 w sprawie ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług za czerwiec 2001 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1598/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę U. G. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 października 2011 r. Skarżąca w skardze kasacyjnej od powyższego rozstrzygnięcia zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że zaległości podatkowe wynikające z zaskarżonej decyzji związane są z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą pod nazwą "L.". W chwili obecnej działalność ta nie jest kontynuowana w rozmiarze pozwalającym na uregulowanie zaległości wraz z odsetkami ze środków pochodzących z tej działalności. W roku 2001 skarżąca wniosła bowiem całe przedsiębiorstwo do spółki akcyjnej "L. S.A." (obecnie M. S.A.). Wobec tego głównym składnikiem majątku strony - oprócz majątku osobistego - są akcje powyższej spółki. Przeprowadzenie egzekucji administracyjnej z akcji spółki M. S.A. wiązałoby się więc ze sprzedażą tych akcji, a w konsekwencji utratą przez skarżącą kontroli nad stworzoną przez siebie spółką, a ewentualna sprzedaż akcji spółki w postępowaniu egzekucyjnym nie mogłaby praktycznie zostać wzruszona w żadnym z istniejących trybów postępowania. Zdaniem reprezentującego stronę pełnomocnika, również egzekucja z majątku osobistego podatnika nie mogłaby odbyć się bez narażenia strony na poniesienie nieodwracalnej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., który na podstawie art. 193 tej ustawy ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine P.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt I GSK 40/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przed merytorycznym odniesieniem się do argumentacji zawartej we wniosku strony należy również zauważyć, iż WSA w Łodzi postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1598/11 wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 października 2011 r., będącej przedmiotem niniejszego postępowania, które to wstrzymanie upadło jednak zgodnie z treścią art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Przystępując do oceny wniosku skarżącej w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., stwierdzić należy, że uprawdopodobniła ona możliwość zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia, wskazanych w tym przepisie skutków, w następstwie wykonania decyzji. W szczególności należy podkreślić, że wciąż aktualne pozostają okoliczności, które uzasadniały wstrzymanie zaskarżonej decyzji na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Nadal bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji oraz związana z tym ewentualna sprzedaż akcji spółki M. S.A. w postępowaniu egzekucyjnym przed zakończeniem postępowania w niniejszej sprawie, stwarza dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci utraty przez skarżącą kontroli nad stworzoną przez siebie spółką. W związku z powyższym, wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, może wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.