I FSK 13/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 662/06 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 czerwca 2006 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2004 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Skarbowej w G., 2. zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w G. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 64 (słownie: sześćdziesiąt cztery) złotych. Wyrokiem z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 662/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku 1) uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe, 2) oddalił skargę w pozostałym zakresie, 3) określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w części wskazanej w punkcie oraz 4) przyznał od Skarbu Państwa tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 1464 zł. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Skarbowej w G., wnosząc o jego uchylenie w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o rozpoznanie skargi, oraz o zasądzenie na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skargę kasacyjną wniosła również pismem z dnia 14.08.2007 r. skarżąca B. G.. Pismem z dnia 26.09.2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej oświadczył, że cofa skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Sąd jest związany żądaniem strony, jeżeli stwierdzi jego dopuszczalność tj., jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w powołanym wyżej przepisie prawa. Nie stwierdzono także aby zachodziły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zatem należy uznać, że cofnięcie skargi okazało się skuteczne i dopuszczalne. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.