I FSK 1356/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 180/07 w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 24 października 2005 r. w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych. Wyrokiem z dnia 22 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 października 2005 r. oraz poprzedzające ją postanowienie organu I instancji i zasądził od organu odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Skarbowej, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z dnia 10.07.2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej, powołując się na art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.) oświadczył, że cofa skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 w zw. z art. 193 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Sąd jest związany żądaniem strony, jeżeli stwierdzi jego dopuszczalność tj., jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w powołanym wyżej przepisie prawa. Nie stwierdzono także, aby zachodziły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 P.p.s.a., a zatem należy uznać, że cofnięcie skargi okazało się skuteczne i dopuszczalne. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art.193 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wobec treści art. 209 P.p.s.a. nie orzeczono o zwrocie kosztów na rzecz skarżącego.