I FSK 1746/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 236/14 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 20 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odpowiedzialność podatkowa byłych wspólników spółki cywilnej) postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach celem usunięcia dostrzeżonych braków. I FSK 1746/14 UZASADNIENIE W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 236/14, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich warunków formalnych, przewidzianych ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływana jako: "p.p.s.a.". Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem skargi do Sądu pierwszej instancji była w niniejszej sprawie decyzja organu odwoławczego wydana w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. rozwiązanej spółki cywilnej wraz z przeniesieniem odpowiedzialności podatkowej na byłych jej wspólników za wskazane zaległości podatkowe spółki. Trzeba wobec tego przypomnieć, że od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, należny jest wpis stosunkowy. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi przy tym wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I FZ 239/08, LEX nr 493823). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja niewątpliwie w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, skoro dotyczy konkretnie wskazanej kwoty zobowiązania podatkowego, a dodatkowo orzeka o odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki. Sporne rozstrzygnięcie organu podatkowego nie ogranicza się zatem do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, co uzasadniałoby pobranie wpisu stałego, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2008 r., I FZ 424/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Tym samym, mając na uwadze treść art. 231 p.p.s.a. przyjąć należało, że skoro przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, to powinien zostać pobrany wpis stosunkowy, a nie stały jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny wzywając pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 złotych (por. postanowienie NSA z 13 lutego 2013 r., I FSK 1764/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu wskazać należy, iż przepis art. 215 § 1 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, nakłada na stronę, wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Niedochowanie tego wymogu we wskazanych powyżej pismach stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji nie zwrócił się tymczasem do strony o określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy zarówno w skardze, jak i w skardze kasacyjnej wskazano w miejscu wartość przedmiotu zaskarżenia – "brak". Należy zatem uznać, że skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie obarczona jest brakiem formalnym, który podlega uzupełnieniu w postępowaniu międzyinstancyjnym prowadzonym przez Sąd pierwszej instancji. W konsekwencji skargę kasacyjną należało zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach celem podjęcia dalszych czynności, o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. i ewentualnie art. 220 § 1 tej ustawy, bowiem wysokość wpisu stosunkowego powinna być obliczana od wartości podanej przez stronę, która będzie odzwierciedlała wartość faktycznego przedmiotu sporu (uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, ONSAiWSA z 2008 r. nr 2, poz.24). Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.