I FSK 1755/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1755/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej D.P. (obecnie: Syndyk Masy Upadłości M.P.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 17 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Lu 705/19 w sprawie ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 29 sierpnia 2019 r. nr 0601-IOV-2.4103.37.2019.15 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia 2004 do lipca 2005 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w drugim punkcie sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1755/20 w ten sposób, że w miejsce błędnie oznaczonego numeru uchylanej decyzji "0601-IOV-2.4103.114.2018.31", wpisać numer "0601-IOV-2.4103.37.2019.15". Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1755/20 w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej D.P. (obecnie: Syndyk Masy Upadłości M.P., dalej jako Skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 17 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Lu 705/19 w sprawie ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej jako Organ) z 29 sierpnia 2019 r. nr 0601-IOV-2.4103.37.2019.15 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia 2004 do lipca 2005 r.: 1) uchylił zaskarżony wyrok w całości, 2) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 29 sierpnia 2019 r. nr 0601-IOV-2.4103.114.2018.31, 3) zasądza na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania za obie instancje. Wynika z tego, że w komparycji powyższego wyroku odnotowano, iż zaskarżona decyzja jest z 29 sierpnia 2019 r. i opatrzona nr 0601-IOV-2.4103.37.2019.15, z kolei w pkt. 2) sentencji wskazano już numer 0601-IOV-2.4103.114.2018.31. Pismem z 10 października 2024 r. Organ wniósł o sprostowanie wyroku w zakresie numeru decyzji w pkt. 2) sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 września 2024 r. wskazując na jego błędne oznaczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Orzeczenie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym sentencją postanowienia. Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość. W niniejszej sprawie w punkcie 2) wyroku NSA został wpisany omyłkowo błędny numer decyzji organu administracji tj. "0601-IOV-2.4103.114.2018.31" zamiast prawidłowego numeru "0601-IOV-2.4103.37.2019.15". Już na pierwszy rzut oka widać, że nieścisłość ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W sprawie nie ma żadnej wątpliwości, że to do komparycji przedmiotowego wyroku wpisano prawidłowy numer decyzji administracyjnej. Prawidłowe oznaczenie numeru zaskarżonej decyzji wynika z wyroku Sądu pierwszej instancji, z akt administracyjnych dołączonych do sprawy, a także z całokształtu akt sprawy sądowoadministracyjnej, w tym poszczególnych pism procesowych stron. Nie ma również wątpliwości co do tego, że błąd ten ma charakter oczywistego błędu pisarskiego. W związku z powyższym, wskazaną w niniejszym postanowieniu omyłkę należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., gdyż okoliczności sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do faktycznej, zamierzonej treści prostowanego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.