I FSK 1920/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "W." D. G., W. K. Spółka jawna w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 719/08 w sprawie ze skargi "W." D. G., W. K. Spółka jawna w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 marca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2004 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał 12 odrębnych decyzji z dnia 18 marca 2008 r. za poszczególne miesiące 2004 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Na ww. decyzje skarżąca spółka wniosła 12 odrębnych skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od poszczególnych skarg, w kwotach określonych w poszczególnych wezwaniach, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z treści polecenia przelewu dokonanego na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, do spraw o sygn. akt: I SA/Kr 715/08, I SA/Kr 716/08, I SA/Kr 717/08, I SA/Kr 718/08, I SA/Kr 719/08, I SA/Kr 720/08, I SA/Kr 721/08, I SA/Kr 722/08, I SA/Kr 723/08, I SA/Kr 724/08, I SA/Kr 725/08 i I SA/Kr 726/08 została wpłacona kwota w łącznej wysokości 12.126,00 zł, gdy tymczasem po dodaniu kwot wpisów z wszystkich spraw (od sygn. akt: I SA/Kr 715/08 do I SA/Kr 726/08) kwota ta powinna wynosić łącznie 12.135,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skoro z operacji sumowania kwot wynika, że wysokość uiszczonego wpisu jest mniejsza o 9 zł od wymaganej, należy uznać, że nie jest uiszczony w wysokości określonej w zarządzeniach Przewodniczącego Wydziału. Stwierdzając, że pismo procesowe nieopłacone w całości należy traktować tak, jak pismo w ogóle nieopłacone, WSA w Krakowie odrzucił wszystkie 12 wymienionych skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej poszczególnymi postanowieniami z 28 lipca 2008 r., sygn. akt od I SA/Kr 715/08 do I SA/Kr 726/08. Pismami z dnia 3 września 2008 r. skarżąca spółka wniosła skargi kasacyjne na powyższe postanowienia sądu I instancji, w których zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.) poprzez uznanie, że od poszczególnych skarg nie został uiszczony należny wpis. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Należy uznać, że jeżeli wniesiono środek odwoławczy w dwunastu sprawach, a pełnomocnik nie uiścił opłaty w wysokości odpowiadającej wszystkim skargom, to tylko ta skarga podlega odrzuceniu, w odniesieniu do której Strona nie wywiązała się z obowiązku terminowego uiszczenia wpisu sądowego. W każdej z ww. spraw Strona została wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości przekraczającej 9 zł. Skoro zatem kwota uiszczonego wpisu różni się od sumy poszczególnych wymaganych wpisów o 9 zł, to należy uznać, że tylko jedna z wniesionych skarg nie została opłacona. Nie można natomiast zakładać, że w odniesieniu do wszystkich wniesionych skarg wpis nie został uiszczony w należnej wysokości. Takie działanie nie tylko ograniczałoby zaufanie obywateli do organów państwa, ale i stanowiłoby drastyczne naruszenie zasady nieograniczania prawa do sądu w nieuzasadnionych przypadkach. Kwestią otwartą natomiast pozostaje to, w odniesieniu do której z wymienionych w poleceniu przelewu spraw nie doszło do uiszczenia wpisu sądowego w wymaganej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt II FZ 183/07, w którym sąd wskazał, że w takiej sytuacji Sąd I instancji powinien poinformować stronę o zaistnieniu okoliczności wskazanych w art. 220 § 3 P.p.s.a. i wezwać ją do określenia, w której ze spraw podtrzymuje żądania i zarzuty wniesionego środka zaskarżenia, a następnie (po uzyskaniu odpowiedzi) odrzucić tylko tę skargę, w odniesieniu do której nie uiszczono wpisu. Takiemu postępowaniu nie sprzeciwia się żaden przepis ustawy procesowej, natomiast sprzeczne z szeregiem przepisów (por. art. 7, art. 45 i art. 184 Konstytucji RP, a także art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. nr 153 poz. 1269 oraz art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) byłoby odmawianie stronie prawa do obrony jej praw w jedenastu z objętych postępowaniem sądowym spraw, z uwagi na uchybienia formalne wykluczające rozpoznanie tylko jednej z nich. Zaistniała konieczność uchylenia wszystkich dwunastu postanowień o odrzuceniu skargi, w tym i zaskarżonego w niniejszej sprawie, bowiem Strona powinna się wypowiedzieć, w odniesieniu do której sprawy wpis nie został uiszczony w pełnej wymaganej wysokości. W tym stanie rzeczy, uznając zarzut naruszenia art. 220 § 3 P.p.s.a. za zasadny, sąd II instancji -na podstawie art. 185 § 1 - orzekł jak w sentencji.